iddia
Bölüm 2•
Bodrumdaki Kiler
Tema:
Odanın diğer ucuna gittim. Bora beni heyecanlandırmış mıydı? Of olamaz. Ben derin düşüncelerdeyken Bora konuşmaya başladı.
-Hadi şurayı çabucak halledelim yeni kız.
Rafları silmeye başladım o sırada Bora'yı biri aradı. Konuşmaları az da olsa duymuştum.
-Efendim baba.
-O LANET OLASI ANNEN NEREDE
-Baba bilmiyorum ben okuldayım ama annemi neden arıyorsun ki
Konuştukça o içindeki diğer Bora'yı görüyordum. Sanki 2 maskesi vardı. Sert ve soğukkanlı Bora. Kırılgan Bora. En sonunda Bora telefonu kapattı VE GİTTİ TABUREYE OTURDU. Hah ben burada çalışayım o otursun. Yok öyle birşey.
-Napıyorsun Bora?
-Bak şuan bana bulaşma çok sinirliyim.
-Yaa kıuamam ama bu benim umrumda değil sen bunu yapmıyor musun *gittim ve diğer tabureye oturdum* ben de yapmıyorum.
-Tamam Alya cezanın sonucunda sen mahvolursun bana birşey olmaz.
-Peki babana söylesem.
-BANA BAK ALYA. Zayıf yönlerimden birini gördün diye kendini birşey sanma.
O az önce bana Alya demişti. İlk defa adımla hitap etmişti. Bora ayağa kalktı ve odanın içinde volta atmaya başladı.
-Enerjini volta atmaya harcayacağına rafları silelim. Sonra bitecek bu işkence.
Bora kabul etti ve rafları silmeye başladık. Üst rafı silmem gerekiyordu. Ama maalesef ki boyum yetmiyordu. Tabureyi oraya koyup üstüne çıktım. Rafı silerken yerden birşey geçti. Bora da beni izliyordu. Yerdeki şeyin ne olduğuna bakarken ayağım kaydı ve yere düştüm. Hey hayır yere düşmedim. Bora'nın kollarına düştüm. Elleriyle belimi sıkıca kavramış. Ama bu canımı yakmıyordı. Gözlerimin içine bakıyordu. O toprak gibi gözlerinde bi ateşin yanışını gördüm. Ya da bana öyle gelmiştir. Kaç saniye öyle durduk, kaç saniye belimi tuttu hatırlamıyorum. Ama en son yavaşça yere bıraktı.
-Dikkat et yeni kız her zaman seni kurtaramayabilirim.
-Başkası kurtarır
-Bende o eller-
Bora sesini kesti ve gözlerini kapattı. Sanki birşey söyleyecekti ama ne söyleyecekti. Sözünün devamını getirmemişti.
-Ne söyleyecektin
-Hiç
Telefonum çalmaya başladı arayan babamdı.
-Alo efendim baba
Bora bana bakmaya başladı galiba konuşmamızı duymak istiyordu.
-Kızım bugün seni alamayacağım bir iş toplantım var. Sen kendin yürüyerek eve gitsen?
-Aa gelirim tabi baba. Sorun yok.
Görüşürüz diyip kapattık. Babam böyleydi zaten. Sürekli toplantıları olurdu. Ama yapacak birşey yoktu. Yürürdüm.
-Ee Bora gidelim mi artık?
-Hmhm
Bodrumdan çıktık. Okul bomboşdu. Okuldan da çıkıp kapının önüne kadar beraber geldik.
-Yarın görüşmemek dileğiyle Bora
-Aynısı.
Yürümeye başladım. Ama bu ayakkabılar ayağıma vurmuştu. Otobüse binecek param bile yoktu ne yapacaktım ben ya of. Bora'nın arkadan gelen sesini duydum.
-Yeni kız.
Bir BMW ile yanıma yaklaştı kendisi arka koltuktaydı. Tahminimce öndeki de şoförüydü.
-Ne var
-Yürüyemezsin gel.
-Yürürüm hem sanane.
-İnat etme
-Sanane
Bora bi iç çekerek arabadan indi ve yanıma geldi.
-Ayağının acıdığı her yerden anlaşılıyor yeni kız geliyor musun?
-Hayır
-Sen istedin.
-Ne-
Ve Bora beni kucağına aldı. Evet hangi ara yaptı bilmiyorum ama yaptı. Sonrada arabaya ben hala kucağındayken bindi. Ben ise hala çırpınıyordum.
-Bıraksana be pislik
-Üzgünüm arabamızda kapılar kilitlenmiyor. Bırakırsam kaçmayacağına yemin et
-Yemin
-Devamı?
-Ederim.
-Birleştir
-YEMİN EDERİM
-Sağır oldum al bıraktım yeni kız
Sonunda bıraktı pislik insan. Nefret ediyorum ya nefret. Ama beynim bunları düşünürken kalbim göğüs kafesimden çıkacakmış gibi atıyordu. Ama kendime bir söz vermiştim. Birine aşık olup kendimi mahvetmeme sözü. Bora bi anda konuşmaya başladı.
-Şoför? Burası Alya'nın evine ters.
-Ah evet sorry.
-Ne SEN DE KIMSIN SESİN BENIM ŞOFÖRÜMÜN DEGIL.
-Patronum sadece seni kaçırmamı söylemişti ama yanında bi de kız ha. İyiymiş
-Bana bak. Eğer ki Alya'ya birşey yaparsanız sizin sonunuz olur.
-Neyse şimdi içeriye hava sızacak ve bayılacaksınız nefesini boşa tüketme.
Gerçekten 2 dakikada ne olmuştu anlamadım. Ama bayılamazdık. Buna izin veremezdim. Neyseki babam bana öğretmişti. Bora'nın kulağına.
-Ağzından nefes al. Adamın taktığı maske onu en fazla 5 dakika korur ama biz ağzımızdan nefes alırsak. En fazla 10 dakika daha kalabiliriz. Başla.
Bora kabullendi. Yapacak birşey yoktu. Ağzımızdan nefes alırken her an biraz daha kötü oluyordu ve bu şoflör nereye götürüyorsa ikimizde orayı bilmiyorduk. Bi zaman sonra bir fabrikanın önünde durduk. Bura babamın 2. fabrikasına benziyordu ama yazıyı okuyamıyordum. Şoför bayılmak üzereydi arkasına döndü ama bayılmadığımızı görünce baya şaşırdı. Ve yanındaki koltuğa yığıldı. Hemen Bora ile beraber arabadan çıktık. Ama o deneyimsiz olduğu için benden daha kötüydü.
-Bora bak sakin ol tamam mı.
Arabadan indiğimiz an bizi biri bekliyordu. Nerden bilebilirdim ki hayatımın en büyük ihanetini o an yaşadığımı.
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Bu yorum silinmiştir
Anlatma şeklin güzel ama hikaye çok hızlı ilerliyo ve bazı yerleri cringe kitap güzel bunu linçlemek için söylemiyorum
harikaaa
OHAA ÇOK İYİ OLMUŞ BENDE KİTAP YAZIYORUM GÜLÜŞÜNDE SAKLI İSİMLİ SENDE BENİM KİTABIMI OKURMUSUN😄
Yorum
Yorum bulunamadı.