Aldatmacılık
Bölüm 1•
Büyük Taşınma Haberi
Tema:
Anne ve babası bu tepkisini biraz şaşırsalar da seslerini çıkarmadılar. Eda eşyalarını toplarken sürekli Alp’i düşünüyordu. O ona böyle davranmış olsa bile o onun buradaki tek arkadaşıydı. Bu haberi bilmeye hakkı vardı. Onu aramaya karar verdi en azından son bir kez olsun onunla telefonda görüntülü olarak konuşmak istiyordu. Ve öyle de yaptı. Telefonu eline alarak Alp’i görüntülü bir şekilde aradı. Alp onu hiç bekletmeden telefonu açtı. Yüzünde hafif bir tebessüm vardı Gülerek:
— Demek beni affettin ha, dedi
Edaysa ciddi bir ses tonuyla:
— Hayır hala sana biraz da olsa kızgınım sana önemli bir şey söylemek için aradım, dedi
Al Eda’nın ses tonundan ters giden bir şeyler olduğunu anladı ve o da gittileşerek:
— Nedir o, diye sordu.
Eda derin bir soluk alarak:
— Biz tasiniyoruz alp, dedi.
Alp Bu olan olaylara üzülmüştü ancak böyle olacağını da biliyordu çünkü eda daha önceden babasının işinden ona bahsetmişti.
Sadece: — Bu olanlara çok üzüldüm eda
, Diyebildi .
“ Ben pek üzülmedim ama.” diye karşılık verdi eda.
“ Bana çok kızgın ve kırgın olduğunu biliyorum ancak olanlardan dolayı çok özür dilerim gerçekten çok pişmanım.” Daddy alp.
“ Peki öyle olsun.” Daddy eda
“ Peki telefonla görüşmeye devam edebilir miyiz?” diye sordu alp.
“ Hayır, Hayır, olmaz.” diye karşılık verdi eda
“ En azından arkadaş kalmaya devam edelim benimle eskisi gibi sevgili olmak zorunda değilsin.” dedi alp
Eda biraz düşündükten sonra:
— Tamam olur ancak aynı samimiyetimiz de bekleme benden, diye karşılık verdi.
“ Söz veriyorum böyle bir şey beklemeyeceğim senden.” diye karşılık verdi alp gözleri parlarken.
“ Tamam o halde daha sonra görüşürüz.” diye karşılık verdi eda.
“ Tamam o halde sana iyi yolculuklar o zaman.” diye karşılık verdi artık ve telefonu kapattı. Eda içi biraz rahatlamış biraz da buruk hissederek mutfağa akşam yemeği için gitti. Ve sonrasında biraz daha eşyalarını toparlayıp erkenden yattı erken kalkıp eşyaları nakliye kamyonetine yükleyip gideceklerini söylemişti…okulun son dersinin bittiğini haber veren zil çalmıştı. Bütün öğrenciler okulun çıkış kapısına doğru hücum ettiler. Eda da onların arasına karışarak hızlı adımlarla çıkış kapısına doğru yürüdü. Kalbi paramparça olmuştu kendini hiç iyi hissetmiyordu koşarak ona yetişen Alp:
— Gerçekten çok özür dilerim Eda gerçekten çok üzgünüm, diyerek ondan özür dilemeye çalışıyordu ancak Eda onun özrünü kabul etmiyordu
“ Sen bana bunu nasıl yaparsın? Tamamen aldatmacılık bu seni anlayamıyorum gerçekten anlayamıyorum.” diye söylenip duruyordu. Al yine onunla beraber eve yürüyerek gitmek istedi ancak Eda:
— Bugün seninle gitmek istemiyorum yaptıklarından sonra otobüsle eve gideceğim daha sonra görüşürüz, diyerek onun yanından ayrılıp otobüs durağına doğru yürümeye başladı. Durağa vardığında çantasından kulaklığıyla telefonunu çıkarıp müzik dinlemek istedi ancak telefonunu eline aldığı anda telefon çalmaya başladı. Arayan annesiydi. Eda bu duruma çok şaşırdı çünkü annesi bu saatte işte olurdu ve onu hiçbir şekilde aramazdı. Ne olmuştu acaba? Titreyen ellerle telefonu açtı. Annesinin sesi endişeli değildi ancak epey ciddiydi.
— Ne oldu anne bir sorun mu var?
— Hayır canım yolda mısın diye seni aramak istedim.
— Neden ki sen bu saatte beni aramazdın normalde anne bir şey mi oldu?
— Babanla birlikte evdeyiz seninle çok önemli bir konu konuşmamız gerekiyor o yüzden vakit kaybetmeden eve gel.
— Ne konuşacaksınız ki anne?
— Eve geldiğinde anlatırım sana
Eda istemeye istemeye” Tamam evde görüşürüz.” diyerek telefonu kapattı. Gerçekten çok merak etmişti bunu. Konuşacakları bu önemli konu neydi acaba? Eve geldiğinde annesi onu kapıda karşıladı.
— Anne gerçekten benle konuşacağınız bu önemli konu neyle ilgili, diye sordu merakını gizleyemeden.
Annesi:
— Tamam canım merak etme anlatacagiz sana ancak önce bir elini yüzünü yıka babana merhaba de üzerine değiştir zaten duymayı pek isteyeceğin bir konu olduğunu düşünmüyorum bunun, diyerek Eda’nın daha da merak etmesine yol açtı. Eda gerçekten konunun ne olduğunu çok fazla merak etse de annesinden başka bir söz alamayacağını bildiği için yaptı Salona geçtiğinde babasının da annesinin de gözünde ciddi birazcık da üzgün bir ifade vardı. İlk önce annesi söze girdi:
— Canım babanın tayini İzmir’e çıktığından dolayı buradan oraya taşınmak zorundayız Bu senin Çok üzebilir ancak elimizden gelen bir şey olmadığını biliyorsun, diyerek konuşmasını bitirdi. Babası da tam bir şeyler söyleyecekken Eda onun söyleyeceği şeyleri ağzına tıkadı:
— Merak etmeyin benim için üzülmenize gerek yok zaten sadece burada bir tek arkadaşım vardı orada daha çok arkadaşım olabilir belki, Diyerek eşyalarını toplamak ve belki de Alp’e son bir mesaj yazmak için odasına doğru yöneldi.
Bu bölümü beğendin mi?


Bölüm Yorumları