Kara Kader
Bölüm 5:Kanayan Yaralar
Her gün aynı düzendi.Okuldan eve geliyor tartışmalara tanık oluyorduk.Ama o gün herşey değişti.
Sıradan bir gündü.Yine okula gitmiştik ve odaya dönmüştük.Alex'le oturuyorduk ve eğleniyorduk.Bir anda bir bağrımşma sesi ve şişe kırılma sesi geldi.Alex bir anda ayağı kalktı ve kapıyı kitledi.
Eva:Abi.. ne oldu..
Alex:Kokrtuğum başımıza geldi.
Eva:Korkuyorum.
Alex:Sakin ol,sana birşey olmayacak.Sadece gözlerini kapat.
Eva:Peki..
Gözlerimi kapattım ama yine de korkuyordum.Ya başımıza birşey gelse?Tam bu sırada çok sert bir şekilde kapının açıldığını daha doğrusu kilidin kırıldığını duydum.Sonra bir bağırış ve ÇAT şişe kırılma sesi.Sonra adım sesleri uzaklaştı.Gözlerimi açtığımda Alex bedenini bana siper etmişti.Başta ne olduğunu anlamamıştım ama Alex bana döndüğünde...Yüzü kanlar içindeydi.
Eva:Alex sen iyi misin?Acıyor mu? :(
Alex:Sorun yok.Sadece... bi sargı bezi bulabilirmisin Eva?
Eva:Tabiki bir dakika.
*Sargı bezini getirdim ve yüzüne sarmaya çalıştım ama Alex'in boyu çok uzundu.*
Eva:Alex biraz eğil saramıyorum. >:(
Alex:Dur.Sar şimdi.
Alex'in yaralarını sardık.Ama canının yandığını biliyordum.Çünkü az olsa bile inliyordu sararken.
Gece oldu,ben uyuyamadım o ara bir ses duydum.Sanki.. biri ağlıyordu.Duymasın diye sesizce aşağı baktım.Ve belki o an ilk defa Alex'in ağladığını duydum.Normalde yanına gidip teselli edecektim ama eğer bugün teselli edersem bir daha ben görmeyeyim diye ağlamayacağım ve biyerden sonra delirebilirdi.O yüzden yatmak zorunda kaldım.Sonraki günler çoğunlukla aynıydı. Bazen ben zorbalanıyordum bazen Alex dayak yiyordu bu yüzden birbirimize destek çıkıyorduk. Şimdi diyeceksiniz ki daha ne kadar kötüye sarabilir? Diye sorabilirsiniz. Bende öyle düşünüyordum ama olabiliyormuş.
Yine birgün eve geldik tartışma iyice büyümüştü.Odaya geçtim. Alex'e oturuyorduk.Ve eğleniyorduk. Bir anda bir silah sesi duyuldu. Biz panikle banyoya gidip kapıyı kitledik,ikimizde kara kara düşünüyorduk. Babam geliyordu ve ikimizde korkuyordum şimdi yalan yok.Bende eşya arıyordum en azından kendimizi savunabilceğimiz bir eşya.Tam o sırada bir bıçak buldum. Bana kalırsa babam bunla birşey yapacaktı.Ama ondan önce biz bulup almıştık. Alex bana "Yapmalımıyız?" der gibi bakıyordu.Qlex'e dönüp:
Eva:Alex yapmalımıyız?
Alex:Polislere nasıl yalan söyleyeceğim?
Eva:Onu bana bırak.Zaten ya o ya biz ölecek.
Alex:Peki yap.
Kapıyı açtım karşı karşıyaydık ben direk bıçağı sağladım.Adamın cansız bedeni yere düştü.
Alex'e baktım
Eva:Sanırım artık kurtulduk.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 24 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları