Kara Kader

Bölüm 7•

7.Bölüm:Kurtuluş

Tema:

Yine aynı gündü ama bugünde zorbalandım ve daha fazla dayanamıyordum.Artık karar vermiştim,intihar etmekten başka bir çözüm yoktu. Alex uyuduğunda not yazdım.Halatı hazırladım umarım san dalye düştüğünde Alex uyanması daha doğrusu Alex benim yüzümden aynı şeyi yapmazdı.Sandalyeye çıktım ve evet halatla kendimi boğdum.

Evet,artık neden gece intihar ettiğini biliyorsunuz.Hayatımda binbir türlü olay yaşadım.Ve en sonunda dayanamadım.Ama siz yapmayın siz dayanmaya çalışın son olarak bazı kişiler nota ne yazdığımı merak edebilir.Gelin size okuyayım:

Sevgili Alex;

Bu mektubu o iki katlı ranzamızın üst katında, sen aşağıda sessizce uyurken yazıyorum. Annemle babamı o mutfaktaki alevlerin arasında bırakıp pencereden atladığım o ilk günden beri, içimdeki o vicdan azabı ve suçluluk duygusu beni her gün diri diri yakıyordu. Aynaya her baktığımda, o vücudumdaki yanık izleri bana o günü hatırlatıyordu. Hatırlıyor musun, okul yolunda sana "Çok mu çirkinim?" diye sorduğumda elimi tutup moral vermiştin. İşte o an hayatımda ilk kez bir abim olduğunu hissetmiştim.

Biz bu evde neler yaşamadık ki abicim... O üvey ailenin sadece para için bizi eve getirdiğini öğrendiğimiz günü, salondaki kavgalarda kapıyı kilitleyip vücudunu bana siper ettiğini, o kırılan şişe yüzünden yüzün kanlar içinde kaldığında boyum yetişmediği için "Alex biraz eğil saramıyorum" dediğimi asla unutmayacağım. O korkunç gecede, banyoya kilitlendiğimizde elimize o bıçağı alıp o adamı durdurduğumuzda, arkamızda hiçbiriz bırakmadan yalanları polislere anlatıp o koca sorumluluğu 18 yaşında tek başına üstlendiğinde gerçekten kurtulduk sanmıştım.

Ama kurtulamadık Alex. Okul koridorundaki o kahve kazası yüzünden o kız grubundan yediğim yumruklar, omurgama inen o acımasız tekmeler bedenimi tamamen bitirdi. Henüz çocuk yaşta o kalp rahatsızlığına yakalanmayı, her gece o odada canım acıyarak uyanmayı ve en son eve geldiğimde acıdan üstümü bile giyinemeyip seni çağırmak zorunda kalmayı artık kaldıramıyorum. Ne olur benim yüzümden kendini suçlama, polislere söylediğin gibi bu sefer de güçlü kal. Sen bana bu dünyadaki en güzel abiliği yaptın. Senden tek isteğim, o zengin şımarık insanların inadına bu hayata karşı dik dur ve benim için de yaşamaya devam et. Seni çok sevn kardeşin Eva...

İntihar etmeden önce bu notu yazdım.Umarım notta yazdığım gibi intihar etmezsin abi.

Ve unutmayın herşeyi içine atmak insanı delirtir.

SON

(Ayrıca eleştirdiğiniz beğenmediğiniz kısım varsa yazabilir siniz çünkü ilk kitabım daha hata olabilir.)

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 10 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları