Düşmana kaptırılan kalp

önce kendi evime gidip bir kaç parça ihtiyacım olabilecek eşyayı alıp malikaneye gitmiştim.

Arabadan indiğimde korumalar bana bir baş selamı verip benim için otomatik kapıyı açtılar.

beni ilk karşılayan anne ve babamın endişeli bakışları oldu.

ikisinede sımsıkı sarılı ortalarına oturdum.

"ben iyiyim"dedim

Babam "o herif cezasını çekecek"

"hayır baba bütün bunların sebebi Ethan değil"bilmiyorum belkide orada olduğumu biliyordu ve kur yapıyordu.

babam ethanı korumam karşısında şaşırsada bozuntuya vermedi.konuyu değiştirmem gerekiyordu.

"Boşver baba olan oldu ve bu benim canımı yakıyor"

annem hemen araya girdi"Evet Arthur  kızımız kolay şeyler yaşamadı bu konu hakkında daha fazla konuşmayalım"

Babam derin bir iç çekti ve

"kızım sen bir kaç gün burada kal herşey düzelene kadar önlemlerimizi almalıyız"dedi.

"olur baba"dedim ve gülümseyerek müsade istedim ve odama çıktım.içeri girdikten sonra kapıyı kilitledim.Dolaptan pijama takımlarımı çıkardım.hızlıca bir duş alıp pijamalarımı giydikten sonra kendimi yatağa attım.uyumaya çalıştım fakat yaşadığım olaylar ve ethanın o anlam veremediğim konuşmaları yüzünden gözüme tek damla uyku girmemişti  .kaç saat öylece uzandım bilmiyorum ama aşaağıdan çıt yoktu . aşağıya indiğimde kimse yoktu.mutfağa gidip kendime bir bardak su doldurdum içiyordumki arkamda bir kıpırtı hissetmemle beraber arkamı döndüm.abim tam karşımda kendini nekadar suçlu hissetiği gözlerinden okunuyordu.elimdeki bardağı bırakıp ona doğru bir adım attım ve sımsıkı sarıldım." teşekkür ederim abi" diye fısıldadım.

"sana Bir şey olacak diye çok korktum seni koruyamadim" dedi 

"sen beni öyle bir korudunki sen olmadan yaşayamazdım Damon"dedim boğuk çıkan sesimle 

abim bana bakıp gülümsedi ve bana daha sıkı sarıldı 

"seni çok seviyorum kardeşim"