SÖZLEŞMELİ AŞK; KALBİMİN SAHTE İMZASI

O gece imzalanan sözleşme, iki yabancının hayatını altı ay boyunca aynı çatıya, aynı sofraya, aynı yalana mahkûm edecekti. Aşk yoktu. Güven yoktu. Gelecek yoktu. Sadece şartlar vardı. O, ailesinin yıkılan adını kurtarmak için bu evliliğe razı olmuştu. Gururunu susturmuş, kalbini kilitlemiş, altı ay sonra arkasına bakmadan gideceğine kendini inandırmıştı. Adam ise bu anlaşmayı soğuk bir hesapla hazırlamıştı; şirketini, soyadını ve geçmişten kalan intikamını korumak için. Kadının attığı her imza, onun için bir zafer olmalıydı. Fakat bazı zaferler, insanın en savunmasız yerine dokunurdu. Kalabalıkların önünde kusursuz bir çift gibi gülümserlerken, kapalı kapılar ardında birbirlerine yabancı kalmaya çalıştılar. Onun eli kadının beline her değdiğinde, bu yalnızca oynanan bir rol olmalıydı. Kadın adamın gözlerine her baktığında, orada yalnızca kibir ve soğukluk görmeliydi.