KAN VE TAÇ
Bölüm 4•
DÜŞMANIN OKULUNDA
Tema:
İnsan hiç gitmediği bir yere adımını attığında sanki özgürlüğünü kaybedecek gibi hisseder miydi?
Ben hissediyordum. Tam şu an.
Bahçe çok geniş, kapıların yanında büyük Tanrı heykelleri, Tanrıça heykelleri bulunuyordu.
Sağdaki heykele baktım.
Boynunda yıldız sembolü. Kutsal yıldız.
Yıldız Tanrıçası Asteria.
Efsaneye göre, Asteria'nın özel günlerde yıldızlara bakan insanları kutsadığı bilinirmiş.
Sol tarafımdaki Tanrı heykeline baktım.
Gökyüzü Tanrısı. Adını unutmuştum. Gökyüzünün yedi kat tapınağında yaşamış bir tanrı.
Adını hatırlayamadan, avlunun önüne sürüklendik.
"Elleme dedim!" Öfkeyle baktım.
"Yürü."
Çırpına çırpına yürüdüm.
Avlu, bir platformla bağlantılı şekilde yükseldi.
En önce; gri saçları, yüzü hafif kırışık, üzerinde kahverengi zırhı, içinde beyaz bluzu, altında siyah pantolon, belinde kılıç, hançerlerle dolu, 'ben liderim' havasıyla duran biri vardı.
"Kim bu?" dedim zincirlerin sıklığıyla hareket ederek.
Ronan derin nefes aldı. "Okulumun müdürü. Lord Wilder. Disiplinli biridir. Sağdaki kadını görüyor musun?"
Avlunun sağ tarafına baktım.
Lord Wilder'ın gölgesinde kalmış, dimdik duran bir kadın. Teni soluk, neredeyse saydam. Saçları gece mavisi, tepede sıkı bir topuzla toplanmış, tek bir tutam alnına dökülmüş. Üzerinde gümüş işlemeli lacivert bir pelerin, altında zincir zırh. Ama asıl dikkat çeken şey, boynundaki mühürdü. Gümüş Ortaklığı'nın tutsak mührü. İnce bir zincir gibi duruyordu ama büyülü olduğu her halinden belliydi; deriye gömülmüş, etrafındaki damarlar hafifçe morarmıştı.
"Su Cadısı," dedi Ronan alçak sesle. "Leydi Keina. Okulun müdür yardımcısı. Ona bulaşma."
"Bulaşmak istediğim falan yok. Sadece zincirlerimi çözmelerini istiyorum."
"Sabır, okçu."
"Sabır mı? Şu an avlunun ortasında mahkum gibi duruyorum. Herkes bana bakıyor."
Ronan başını hafifçe eğdi. "Bakıyorlar, evet. Ama korktukları için değil. Seni merak ediyorlar."
"Ne fark eder?"
"Çok fark eder."
"Sus, inatçı kurt."
Lord Wilder platformun kenarına doğru bir adım attı. Tok sesi avluda yankılandı, rüzgarı bile susturdu.
"Vexmere'in yeni dönemine hoş geldiniz."
Öğrencilerden hafif bir uğultu yükseldi. Kalabalık, bölükler halinde sıralanmıştı. Kızıl Kartal Birliği en önde, üniformaları bordo ve altın rengi; hepsi dimdik, omuz omuza. Gümüş Alev Birliği onların yanında, lacivert ve gümüş pelerinleri rüzgarda dalgalanıyor. Zümrüt Yaprak Birliği biraz daha geride, yeşil pelerinleri çimenlerle neredeyse aynı renkte. Mor Yıldız Birliği en arkada, yüzleri pelerinlerinin kapüşonları altında gizli.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları