KÜL KORİDORU

Bölüm 6•

6. Bölüm: Küllerin Doğuşu (Büyük Final)

Tema:

Karanlığın içinde bir el bileğimi kavradı ve beni hızla kalabalığın arasından çekip çıkardı. Bu elin sahibi Arden değildi; daha zayıf, daha soğuk bir eldi. Beni kütüphanenin gizli koridorlarına kadar sürükledi. Işıklar yeniden yandığında karşımda duran kişiyi görünce nefesim kesildi. Bu, okulun tıp bölümünde okuyan ve bana ilk geldiğim gün yardım eden sessiz, burslu çocuk Melih’ti. Ama yüzündeki o masum ifade gitmiş, yerine intikam dolu bir nefret gelmişti. Elinde, benim odamdan çaldığı o yanık günlük duruyordu. "Demek sonunda anladın," dedi Melih, delice bir gülüşle. "O yangını Arden çıkarmadı. O kızı ben öldürdüm! Arden’in babası benim ailemi mahvetti, ben de onun en değer verdiği şeyi, o kızı elinden aldım. Şimdi sıra sende. Suç Arden’in üzerine kalacak."

Melih cebinden küçük bir kimyasal şişe çıkardı ve kütüphanenin eski ahşap raflarına dökmeye başladı. Burayı da yakacaktı ve suçu Arden’in üzerine atacaktı. Tam üzerime doğru hamle yapacakken, kütüphanenin devasa kapısı kırılırmışçasına açıldı. Arden Sancak, elinde gümüş çakmağıyla içeri girdi. Ama bu kez çakmağı yakmak için değil, Melih’in elindeki kimyasalı parlatmakla tehdit etmek için tutuyordu. "O oyunu bitireli çok oldu, Melih," dedi Arden, sesi bir buz kütlesi kadar sertti. Arkasından okula giren polisler Melih’in etrafını sardı. Arden her şeyi çoktan planlamış, Melih’i suçüstü yakalatmak için beni yem olarak kullanmıştı. Ama gözlerindeki o endişe, beni gerçekten kaybetmekten korktuğunu gösteriyordu.
Melih kelepçelenerek götürülürken, kütüphanede sadece ikimiz kaldık. Yerde duran günlüğü aldım ve Arden’e uzattım. "Beni kullandın," dedim, sesim titriyordu. Arden bana doğru yürüdü, aramızdaki mesafeyi tamamen kapattı. Günlüğü elimden aldı ama köşeye fırlattı. Ardından soğuk parmaklarıyla yanağımı okşadı. "Seni korudum," dedi, sesi ilk kez bu kadar derinden ve samimi geliyordu. "Eğer dün gece o kuleye gelmeseydim, Melih seni orada öldürecekti. Seni bu cehennemden uzak tutmaya çalıştım ama sen küle doğru koştun." Yüzündeki o kibirli maske tamamen düşmüştü. Gümüş çakmağını cebine koydu ve elimi sımsıkı tuttu. "Vesta Akademisi’nin külleri temizlendi Efsun. Ama bizim hikayemiz bu yangının ortasında yeni başlıyor." Dışarıdaki sis yavaş yavaş dağılırken, ilk kez akademinin bahçesine gerçek bir güneş ışığı sızıyordu.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 3 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları

Yorum yapmak için giriş yapın.

sema_8005
@sema_8005•4 ay önce

Kitap çok güzel olmuş çok beğendim

sema_8005
@sema_8005•4 ay önce

2. Bir kitap var mı