Tuzak 2
Bölüm 8•
Yeni tuzak
Tema:
Genç adam evden çıktı. Her zamanki gibi ıslık çalıyordu. Sonra adımları ağırlaştı ve olduğu yerde durdu. Birkaç tur kendi etrafında döndü ve eliyle bir adamı işaret ederek sırıttı.
"Ateş Öztürk'ü mü arıyorsun? "
Adam iyice karşısındaki adamı süzdü.
"Onu tanıyor musun? "
Genç adam güldü.
"Tanımaz olur muyum? "
Ardından genç adam sigarasını çıkardı ve cebindeki çakmağı çıkartıp sigarayı yaktı.
"Nerede biliyor musun? "
Genç adam sırıttı ve sigaranın dumanını adamın yüzüne üfledi.
"Biliyorum"
Genç adam parmağıyla yeri işaret etti.
"Bir... İki... Üç... Dört... Evet! Tam dört adım ileride! Gerçi senin bacak boyuna göre üç belki de beş! "
Adam, Ateş'e baktı ve hızla cebindeki çakıyı çıkardı ve Ateş'in karnına doğru hedef aldığında Ateş hızla sağa doğru çekildi.
"Hop! Tekrar dene! Dört adım! Hayır! Artık üç adım!"
Adam sinirle Ateş'in boynunu hedef aldığında Ateş gerçekten harika diyebileceğimiz bir esneklikle geriye doğru çekildi.
"Güzel gidiyorsun! Sadece iki adım! "
Adam sanki dünya ile bağını kesmişti. Çakı bu sefer Ateş'in kolunu hedef aldı ve bıçak Ateş'in kolunda ufak bir yara açtı. Adam çakının üstündeki kana ardından Ateş'e baktı. Ateş kolundaki akan kan'a baktı.
"Ulan sikerim böyle işi! Hayır! Bir adım kalmıştı! "
Ardından Ateş, hızla adama doğru ilerledi ve adamın çakıyı tutan kolunu yukarıdan tuttu ve adamın karnına sert bir tekme attı. Bu tekme öyle sertti ki adam bu acıyı tüm organlarında hissetmişti.
Ateş, bununla yetinmedi. Adamın kolunu tutan eli, adamın bileğine kaydı ve çakı adamın karnına saplandı. Adam, kendi elindeki çakıya ardından Ateş'e baktı. Ateş, bu bakışı öyle çok sevmişti ki adamın elindeki çakıyı iyice bastırdı.
"İşte şimdi bir adım kaldı"
Ateş az önce yere düşmüş sigarasına baktı ve ofladı, ardından adamı yere ittiğinde adam, elindeki çakıyı kendi karnından çıkardı. Adam nefes nefeseydi.
Ateş, cebinden sigara ve çakmağı çıkardı. Sigarayı yine dudaklarının arasına koydu ve çakmak ile sigarayı yaktı. Ardından sigarayı yerdeki adamın yüzüne üfledi ve eğildi. Adam acı içinde Ateş'e bakıyordu. Ateş sigarayı iki parmağının arasına aldı ve adamın sol gözüne götürdüğünde adam bağırdı.
"Hayır! Hayır! Hayır! Yapma! "
Ateş sigarayı adamın göz kapağına değdirdiği sırada daha bastıramadan arkasındaki adım seslerini fark etti. Bir kadın topuklu ayakkabı sesiydi. Ateş ayağa kalktı ama kadına doğru dönmedi.
"Ne oluyor burada... Sen... Sen de kimsin? "
Ateş tanıdık sesle gözlerini irileştirdi. Beynindeki tüm hücreler aynı ismi sayıklıyordu.
"İrem İrem İrem İrem İrem İrem"
Ateş hızla koşmaya başladığında İrem peşinden gidememişti. Korkmuştu çünkü. O adamın kendisine zarar verebilme ihtimalinden korkmuştu. Ancak bilmiyordu o adamın ağabeyi Ateş olduğunu..."
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 29 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları