KUZGUN AKADEMİSİ

Apartmanın kapısını açtığında yüzüne çarpan ilk şey gece ayazı oldu.

Yağmur ince ince yağmaya devam ediyordu.

Sokak, gündüzleri tanıdığı o sıradan sokak değildi sanki. Binaların gölgeleri uzamış, sokak lambalarının ışıkları sisin içinde boğulmuştu. Çevrede tek bir araba bile yoktu.

Eski siyah otobüs kaldırımın kenarında hareketsiz duruyordu.

Boyası yer yer dökülmüş, ön tarafındaki metal amblem paslanmıştı. Üzerinde marka, plaka ya da herhangi bir yazı bulunmuyordu.

Camlarıysa tamamen siyahtı.

İçerisi görünmüyordu.

Beyaz saçlı kadın otobüsün önünde bekliyordu. Vera yaklaşınca başını hafifçe eğdi.