KUZGUN AKADEMİSİ

Profesör Darius'un son cümlesinden sonra sınıfta çıt çıkmadı."...yalnızca bir öğrenci değil.""...çok daha tehlikeli bir şey kayıp."Kimse soru sormadı.Sanki herkes ne demek istediğini anlamıştı.Bir tek ben...Hiçbir şey anlamıyordum.Elimi kaldırdım.Sınıftaki bütün gözler bana çevrildi."Efendim..."Darius başını hafifçe bana çevirdi."Evet, Bayan Arden?""Ne kayıp?"Bir anlığına sınıfta oturan herkes nefesini tutmuş gibiydi.Profesör Darius birkaç saniye bana baktı.Sonra sınıfın ortasındaki siyah çembere doğru yürüdü."Asıl soru..."Elini çemberin üzerine koydu."...neyin kayıp olduğu değil."Semboller bir anda mavi renkte parlamaya başladı."...onu kimin aldığı."Salon hafifçe sarsıldı.Taş zeminin altından derin bir uğultu yükseldi.Sınıftaki bazı öğrenciler hiç tepki vermedi.Demek ki bu onlar için normaldi.Ben ise sandalyeye tutunmuştum.Çemberin ortasında ince bir ışık yükselmeye başladı.Mavi...Sonra mor...En sonunda kan kırmızısına döndü.Işığın içinde bir görüntü oluştu.Uzun taş bir koridor.Koşan bir çocuk.Arkasını dönüp defalarca bakıyordu.Yüzünü seçemiyordum.Bir kapıya ulaştı.Kapıyı açmaya çalıştı.Tam o sırada...Karanlığın içinden siyah bir el uzandı.Çocuğun kolunu yakaladı.Görüntü bir anda dağıldı.Sınıf sessizdi.Profesör Darius derin bir nefes aldı."Bu, dün gece kaybolan Lucien'ın son anıları."Boğazım düğümlendi.Yani...Gerçekten biri onu kaçırmıştı.Ders bittikten sonra öğrenciler koridora dağıldı.Ben hâlâ gördüğüm görüntünün etkisindeydim."Vera."Arkamdan gelen sesi tanımıştım.Kael.Yanıma kadar geldi.Her zamanki gibi elleri cebindeydi."Bir yere gidiyorum.""Eee?""Gelmek ister misin?""Nereye?""Lucien'ın odasına."Olduğum yerde kaldım."Orası mühürlenmedi mi?""Mühürlendi.""O zaman nasıl gireceğiz?"Kael omzunu silkti."Kuralları bazen esnetmek gerekir.""Kuralları çiğnemek demek istiyorsun."İlk kez hafifçe gülümsedi."İkisi de olur."Onun peşinden gitmemem gerektiğini biliyordum.Bu okulda geldiğim ilk geceden beri herkes bana tek bir şey söylüyordu.Kurallara uy.Ama...Merakım korkumdan daha güçlüydü."Tamam."Kael başını salladı."Bu gece.""Gece mi?""Evet.""Gece dışarı çıkmak yasak.""Biliyorum.""Bunu sen söyledin.""Doğru.""E o zaman?"Kael bana dönüp gözlerimin içine baktı."Bazen cevaplar...""...yalnızca kuralların dışında bulunur."Akşam...Yatakhaneye döndüğümüzde Mira yatağının üzerine oturmuş eski bir haritaya bakıyordu.Elin ise şöminenin önünde ders notlarını okuyordu.Beni görünce ikisi de başını kaldırdı."İlk gün nasıl geçti?"Omuz silktim."Garip."İkisi de aynı anda güldü."Bu daha hiçbir şey."Tam o sırada odamızın kapısı tıklatıldı.Bu kez tek sefer.Mira derin bir nefes verdi."İyi.""En azından üç kez vurmadılar."Kapıyı açtı.Koridorda kimse yoktu.Yerde ise küçük siyah bir zarf duruyordu.Üzerinde yalnızca benim adım yazıyordu.Vera Ardenİçimden kötü bir his geçti.Zarfı açtım.İçinde küçücük bir not vardı.Gece yarısı.

Eski kütüphanenin arkasındaki avlu.