SON ANAHTAR

Siyah pelerinli kişi yavaşça kapüşonunu indirdi.Herkes şaşkınlıkla ona bakıyordu.Ama kimse onu tanımıyordu.Yüzü sanki sürekli değişiyordu; bazen genç, bazen yaşlı görünüyordu.Gülümsedi. "Benim adımı bilmenize gerek yok." dedi."Çünkü insanlar bana sadece 'Yazar' der."Elini havaya kaldırınca gökyüzünde sayfalar belirdi.Sayfalarda benim çocukluğum, eski okul, gölgen, annem ve Kayıp Şehir birer birer görünmeye başladı. öne çıkıp bağırdım: "Bunların hepsini sen mi yaptın?"Yazar başını salladı. "Hayır.

Ben sadece hikâyeyi yazdım.