Ay Işığı

Bölüm 22•

Koruyan Gölge

Tema:

Telefon kapandıktan sonra odanın içi yeniden sessizliğe gömüldü.

Duru uzun süre telefonu elinde tuttu.
Yaşlı adamın sesi hâlâ kulaklarında yankılanıyordu.
"Onlar seni bulmadan önce bana gel."
Masanın üzerindeki adres kâğıdına baktı.
Bir kez...
İki kez...
Defalarca okudu.
O gece gözlerini kapattığında bile aynı adresi görüyordu.
Sabaha kadar neredeyse hiç uyuyamadı.
Güneş yeni doğarken odasından çıktı.
Mira mutfakta kahve hazırlıyordu.
Duru'nun yüzünü görünce duraksadı.
"Hiç uyumadın, değil mi?"
Duru cevap vermedi.
Adresin yazılı olduğu kâğıdı masaya bıraktı.
"Bugün oraya gideceğim."
Mira şaşkınlıkla ona baktı.
"Bir telefon geldi diye bilmediğimiz bir yere gidemeyiz."
Duru başını kaldırdı.
Gözleri ilk kez bu kadar kararlı görünüyordu.
"Artık geri dönemem."
Mira söyleyecek söz bulamadı.
Kaan da gece boyunca gelen mesajları düşünmüştü.
Telefonundaki bilinmeyen numarayı tekrar tekrar kontrol etti.
Araştırmaya çalıştı.
Ama hiçbir sonuç çıkmadı.
Motorunun yanına geldiğinde bir şey dikkatini çekti.
Selenin üzerinde küçük, siyah bir kutu duruyordu.
Kaşlarını çatarak kutuyu eline aldı.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları