Ay Işığı
Bölüm 27•
Yarım Kalan Gerçek
Tema:
Kasetin içindeki görüntü yavaşça karardı.
Kulübenin içine ağır bir sessizlik çöktü.
Kimse konuşmuyordu.
Eski televizyonun cızırtısından başka hiçbir ses duyulmuyordu.
Duru'nun gözleri hâlâ ekrandaydı.
Az önce gördüğü kadın...
Annesi değildi.
Ya da öyle sandığı kişi değildi.
Yıllardır "anne" dediği kadın, kasetteki kişinin kendisini doğurmadığını söylemişti.
Boğazındaki düğüm biraz daha büyüdü.
Yavaşça başını Murat'a çevirdi.
"Ben..."
Sesi titredi.
"...kimin kızıyım?"
Murat birkaç saniye boyunca hiçbir şey söylemedi.
Sanki bu sorunun geleceğini biliyordu.
Derin bir nefes aldı.
"Bunu..."
Kelimeleri seçmekte zorlandı.
"...artık öğrenme vaktin geldi."
Tam o sırada televizyon yeniden cızırdadı.
Ekran birkaç kez gidip geldi.
Sonra görüntü tekrar belirdi.
Bu kez kameranın karşısında Duru'nun annesi vardı.
Yüzü yorgundu.
Gözlerinin altında belirgin morluklar vardı.
Kameraya uzun süre baktı.
Sonra yavaşça konuşmaya başladı.
"Eğer bunu izliyorsan..."
Sesi titriyordu.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları