Ay Işığı
Bölüm 28•
Aynı Kader
Tema:
Kulübenin içini derin bir sessizlik kapladı.
Kimse konuşmuyordu.
Duru'nun gözleri hâlâ elindeki fotoğraftaydı.
Parmaklarını yavaşça küçük kızın yüzünde gezdirdi.
Artık emindi.
Fotoğraftaki çocuk...
Kendisiydi.
Ama yanında duran kadın...
Adam...
Ve yaklaşık on yaşlarındaki erkek çocuk...
Onlara dair zihninde en ufak bir anı bile yoktu.
Boğazı düğümlendi.
Sessizce başını kaldırıp Murat'a baktı.
"Onlar..."
Sesi neredeyse duyulmayacak kadar kısıktı.
"...benim ailem mi?"
Murat uzun süre cevap vermedi.
Gözlerini fotoğraftan ayırmadan derin bir nefes aldı.
Sonra yavaşça başını salladı.
"Bir zamanlar öyleydiler."
Bu cümle kulübenin içinde yankılanıp kayboldu.
Duru yeniden fotoğrafa baktı.
Bir zamanlar...
Bu iki kelime bile yüreğini sıkıştırmaya yetmişti.
Tam o sırada Mira fotoğrafı dikkatlice eline aldı.
Köşelerini tek tek incelerken silik bir damga fark etti.
"Bir dakika..."
Fotoğrafı ışığa doğru kaldırdı.
Eski bir fotoğraf stüdyosunun adı zar zor okunuyordu.
Hemen altında ise küçük bir tarih vardı.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları