Ay Işığı
Bölüm 29•
Saklanan Kimlik
Tema:
Kulübenin camlarına vuran farlar bir anda içeriyi aydınlattı.
Kimse konuşmadı.
Kaan yavaşça pencereye yaklaştı.
Perdeyi aralayıp dışarı baktı.
Kulübenin önünde siyah bir cip durmuştu.
Motor sesi kesildi.
Kapı yavaşça açıldı.
Arabadan siyah montlu genç bir kadın indi.
İki elini yavaşça havaya kaldırdı.
"Silahım yok."
Murat kadını görür görmez olduğu yerde dondu.
Gözlerini ondan ayıramıyordu.
"Sen..."
Kadın başını hafifçe salladı.
"Evet."
Kısa bir sessizlik oldu.
"Ben hâlâ yaşıyorum."
Duru şaşkınlıkla ikisine baktı.
Murat'ın yüzündeki ifadeyi daha önce hiç görmemişti.
Şaşkınlık...
Ve suçluluk.
Kadın yavaş adımlarla kulübeye girdi.
Kapıyı arkasından sessizce kapattı.
"Benim adım Elif."
Duru dikkatle onu dinliyordu.
"Yıllar önce Akasya Çocuk Yuvası'nda hemşire olarak çalışıyordum."
Mira'nın gözleri büyüdü.
"Demek sen de..."
Elif başını salladı.
"Yangından kurtulan birkaç kişiden biriyim."
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları