Ay Işığı
Bölüm 32•
Kuzeyi Gösteren Pusula
Tema:
Alt katta beliren siluet kimseyi hareket edemez hâle getirmişti.
Kaan hiç düşünmeden Duru'nun önüne geçti.
El fenerini sıkıca kavradı.
Işığı merdivenlere doğru tuttu.
Kimse konuşmuyordu.
Yavaş adımlarla aşağı inmeye başladılar.
Eski merdivenler her adımlarında gıcırdıyordu.
Duru'nun kalbi hızla atıyordu.
Az önce biri buradaydı.
Buna emindi.
Son basamağa indiklerinde...
Kapının ardına kadar açık olduğunu gördüler.
İçeri giren ya da çıkan kimse yoktu.
Ev yine sessizdi.
Tam geri dönecekleri sırada Duru yerde metal bir parıltı fark etti.
Eğilip aldı.
Eski, paslanmış bir pusulaydı.
İbresi durmadan aynı yönü gösteriyordu.
Murat pusulayı görünce yüzü gerildi.
Derin bir nefes aldı.
Sessizce fısıldadı.
"Onu bulmuş..."
Duru hemen ona döndü.
"Kimi?"
Murat cevap vermedi.
Sadece pusulaya bakmaya devam etti.
(KAAN)
Kaan el feneriyle bütün evi dolaştı.
Odalara tek tek baktı.
Kimse yoktu.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları