Ay Işığı

Bölüm 34•

Proje Kuzey

Tema:

(DURU)

"...Bu kadar geç geleceğini düşünmemiştim."
Karanlığın içinden gelen ses, herkesi olduğu yerde durdurdu.
Duru'nun nefesi kesildi.
Kalbi göğsüne sığmıyordu.
Bu sesi...
Yıllardır yalnızca anılarında duymuştu.
Ama şimdi...
İlk kez bu kadar yakındı.
Dudakları titredi.
"...Kerem?"
Sessizlik...
Kimse cevap vermedi.
Sadece...
Taş zeminde yankılanan ayak sesleri duyuldu.
Tak...
Tak...
Tak...
Ses gittikçe uzaklaşıyordu.
Ama kimseyi göremiyorlardı.
(KAAN)
Kaan hiç düşünmeden Duru'nun önüne geçti.
El fenerini sıkıca tuttu.
Işığı karanlık koridora çevirdi.
Eski duvarlar...
Tozlu raflar...
Kırık sandalyeler...
Ama kimse yoktu.
Tam o sırada...
Sağ taraftaki eski bir kapı ağır ağır kapanmaya başladı.

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları