Ay Işığı
Bölüm 35•
Kuzey Evi
Tema:
Koridorda yankılanan ses, herkesi olduğu yere çiviledi.
"Ben buradayım."
Dört çift göz aynı anda arkaya döndü.
Koridorun girişinde genç bir adam duruyordu.
Loş ışık yüzünü tam göstermiyordu.
Sadece silueti seçilebiliyordu.
Uzun boylu...
Siyah montlu...
Ve yıllardır taşıdığı yük omuzlarına işlemiş gibiydi.
Duru'nun nefesi kesildi.
Dudaklarından tek kelime döküldü.
"...Kerem?"
Genç adam cevap vermedi.
Sadece uzun uzun Duru'ya baktı.
Sanki yıllardır beklediği biri sonunda karşısına çıkmıştı.
Aradan geçen sessizlik birkaç saniye sürdü.
Sonra dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı.
"Hatırlaman biraz uzun sürdü."
Bu cümle Duru'nun dizlerinin titremesine yetmişti.
Çünkü ses...
Anılarındaki sesle tamamen aynıydı.
Kaan bir adım öne çıktı.
Refleksle Duru'nun önünde durdu.
Genç adam bunu fark etti.
Bakışlarını Kaan'a çevirdi.
"Onu hâlâ koruyorsun."
Kaan gözlerini ondan ayırmadı.
"Sen kimsin?"
Genç adam başını hafifçe eğdi.
"Bu sorunun cevabını aslında sen de arıyorsun."
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları