Ay Işığı

Bölüm 40•

Son Kayıt

Tema:

(DURU)

Bölüm, Kaan'ın fısıltıyla söylediği cümleyle başlar.
"Ben seni..."
"...çocukken tanıyordum."
Odadaki herkes donar.
Kimse konuşamaz.
Duru olduğu yerde kalır.
Kaan'ın gözlerinden tek bir saniye bile ayrılmaz.
Sesi titreyerek sorar.
"Ne dedin?"
Kaan hâlâ gördüğü görüntülerin etkisindedir.
Nefesini düzene sokmaya çalışır.
"Hatırladım."
"Kısa sürdü."
"Ama seni gördüm."
Kerem hemen yanına gelir.
"Neyi hatırladın?"
Kaan gözlerini kapatır.
Hatırladığı görüntüleri yeniden toplamaya çalışır.
"Küçük bir ev..."
"Bahçesinde büyük bir ağaç vardı."
"Ve..."
"...ikinizi."
Duru'nun kalbi hızlanır.
Demek yalnızca o değil...
Kaan da geçmişi hatırlamaya başlamıştır.
(KAAN)
Kaan konuşmaya devam eder.
Sanki her kelimeyi söylemek daha da zorlaşıyordur.
"Her şey bulanık."

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları