Ay Işığı
Bölüm 41•
Vasiyet
Tema:
Kasetin ekranı birkaç saniye daha titreyerek açık kaldı.
Kimse tek kelime edemiyordu.
Emir'in korkuyla dolu yüzü hâlâ ekrandaydı.
Nefes nefese kameraya baktı.
"Beni suçlayacaklar..."
"...ama çocukları kurtarmaya çalışıyorum."
Odanın içine ağır bir sessizlik çöktü.
Duru gözlerini ekrandan ayıramıyordu.
Kaan ise sanki duyduklarını anlamaya çalışıyormuş gibi boşluğa bakıyordu.
Kasette Emir küçük Kaan'ı arka koltuğa dikkatlice yatırdı.
Sonra yeniden kameraya döndü.
"Eğer ben yetişemezsem..."
"...onu Duru'nun yanına götürün."
Kaan'ın nefesi kesildi.
Yavaşça başını kaldırdı.
"Ben..."
"...Duru'yu korumak için mi seçildim?"
Kimse cevap veremedi.
Çünkü kimsenin buna verecek kesin bir cevabı yoktu.
Kaset yeniden cızırtıyla devam etti.
Bu kez küçük, loş bir oda görünüyordu.
Odada üç çocuk vardı.
Küçük Duru...
Küçük Kerem...
Ve küçük Kaan...
Üçü de birbirine yakın oturuyordu.
Korkmuşlardı.
Kapı yavaşça açıldı.
İçeri genç bir kadın girdi.
Yüzünde yorgun ama sıcak bir gülümseme vardı.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları