Ay Işığı
Bölüm 42•
Başlangıç
Tema:
(DURU)
Bölüm, yerde duran belgeye kimsenin dokunamamasıyla başlar.
Odanın içini ağır bir sessizlik kaplar.
Duru gözlerini Emir'den ayırmaz.
Yıllardır aradığı cevap...
Belki de ilk kez bu kadar yakındır.
Sessizce sorar.
"Yani..."
"...sen benim babam değilsin."
Emir başını yavaşça öne eğer.
"Hayır."
Kısa bir sessizlik olur.
Sonra Emir devam eder.
"Ama seni kendi kızım gibi sevdim."
Duru'nun boğazı düğümlenir.
Ne kızacağını...
Ne de inanacağını bilemez.
İçinde öfke vardır.
Ama merak daha ağır basmaktadır.
(EMİR)
Emir yıllardır sakladığı gerçeği anlatmaya başlar.
"Gerçek babanı tanıyordum."
Duru başını kaldırır.
"Onu nereden tanıyordun?"
Emir cevap vermeden önce derin bir nefes alır.
"Onunla aynı yerde çalışıyordum."
"Proje Kuzey'i durdurmaya çalışıyorduk."
Murat gözlerini kapatır.
Sanki o günleri hatırlamak bile istemiyordur.
Emir devam eder.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları