Ay Işığı
Bölüm 9•
İlk İz
Tema:
(DURU)
Çay kokusu...
Sonra kızarmış ekmek.
Gözlerimi araladığımda ilk hissettiğim bunlardı.
Bir süre tavana baktım.
Başım...
Sanki biri bütün gece kafamın içinde davul çalmıştı.
"Hay ben böyle gecenin..." diye mırıldandım.
Yavaşça doğruldum. Aynaya baktığımda kendime istemsizce kaşlarımı çattım.
Göz altlarım mosmordu.
"Duru..."
"Bok gibisin."
Yüzüme birkaç avuç soğuk su çarptım.
Belki kendime gelirim diye düşündüm.
Gelmedim.
İçimdeki o sıkıntı yerinden kıpırdamadı bile.
Derin bir nefes alıp mutfağa geçtim.
Mira her zamanki gibi kahvaltı hazırlıyordu.
Kendi kendine bir şeyler mırıldanıyordu ama sesi bile dünkü kadar neşeli değildi.
Beni görünce dönüp gülümsedi.
Sonra...
Gözleri yüzümde dolaştı.
Morlukları fark etti.
Biliyordum.
Ama hiçbir şey demedi.
"Simit de aldım." dedi.
"Sıcakken ye."
Sessizce sandalyeye oturdum.
Önüme bir bardak çay koydu.
İkimiz de konuşmadık.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları