Sana Rağmen

BÖLÜM 8Yeni Bir Başlangıç"Hayat bazen seni en çok korktuğun yere götürür; sonra da orada en güçlü hâlinle tanıştırır."Tenis kulübüne kayıt yaptırdığım günün üzerinden birkaç gün geçmişti.Bugün ilk antrenmandı.Sabah uyandığım andan beri içimde hem heyecan hem de tatlı bir korku vardı.Hayatımda ilk kez elimde bir tenis raketi tutacaktım.Okula giderken sürekli kendi kendime konuşuyordum."Ya beceremezsem?""Ya herkes benden daha iyiyse?"Sonra annemin söylediği söz aklıma geldi."Denemeden bilemezsin."Okula vardığımda Beyza ile İrem beni kapıda bekliyordu.İkisi de yüzüme bakıp gülümsedi."Hazır mısın?"Beyza'nın sorusuna derin bir nefes alarak cevap verdim."Sanırım..."İrem gülmeye başladı."Sanırım değil.""Bugün başaracaksın."Dersler her zamanki gibi geçti.Ama ben sürekli saate bakıyordum.Son zil çaldığında çantamı alıp spor salonunun arkasındaki tenis kortlarına doğru yürümeye başladım.Her adımda heyecanım biraz daha artıyordu.Kortun kapısından içeri girince ilk dikkatimi çeken şey sessizlik oldu.Sadece topların raketlere çarpma sesi duyuluyordu.Bazı öğrenciler ısınma hareketleri yapıyor, bazıları kendi aralarında paslaşıyordu.Hoca bizi yanına çağırdı."Yeni gelenler şu tarafa geçsin."Yaklaşık on kişi vardık.Elimize ilk kez raket verildi.Raketi elime aldığım an garip bir mutluluk hissettim.Sanki uzun zamandır denemek istediğim bir şeye sonunda başlamıştım.Tam o sırada gözüm kortun diğer tarafına kaydı.Bir grup öğrenci kendi arasında antrenman yapıyordu.Aralarında Arda da vardı.Bir an nefesim kesildi."Demek gerçekten bu kulüpteymiş..."Hemen bakışlarımı kaçırdım.Kendime kızdım."Bugün sadece tenise odaklanacaksın Gül."Hoca düdüğü çaldı."Herkes beni dikkatle dinlesin."Yeni başlayanlara raketin nasıl tutulacağını anlatmaya başladı.Ben bütün dikkatimi hocaya vermeye çalışıyordum.Tam o sırada yanıma bir hareketlilik olduğunu fark ettim.Başımı çevirmedim.Sadece göz ucuyla baktım.Arda, arkadaşlarıyla birlikte bizim tarafın yakınında bekliyordu.

Muhtemelen kendi antrenman sıralarını bekliyorlardı.Kalbim yine hızlandı.Aramızda birkaç adımlık mesafe vardı.Buna rağmen hiçbirimiz konuşmadık.Hoca raketi nasıl tutacağımızı gösterdi.İlk denememde topa bile vuramadım.İkinci denemede top fileye takıldı.Üçüncü denemede ise top kortun dışına gitti.Kendi kendime gülmeye başladım."Galiba düşündüğüm kadar kolay değilmiş."Yanımdaki kız da gülerek,"Ben de beceremiyorum."dedi.İkimiz de heyecanımızı paylaşınca biraz rahatladık.Hoca tekrar gösterdi.Bu kez bütün dikkatimi topa verdim.Raketi doğru açıyla tuttum.Topa hafifçe vurdum.Ve ilk kez top fileyi geçerek karşı tarafa düştü.İçimden istemsizce,"Oldu!"diye bağırdım.Hoca gülümseyerek,"Aferin.