Sana Rağmen

BÖLÜM 8Yeni Bir Başlangıç (2.

Kısım)"Bazen aynı yerde bulunmak bile, insanın kalbinde yıllarca unutamayacağı izler bırakır."Antrenman kısa bir molayla devam etti.Hoca düdüğü çalarak herkesin dinlenmesini istedi.Ben kortun kenarındaki banklardan birine oturdum.Elimdeki raketi inceliyordum.Avuç içlerim hafifçe kızarmıştı.Daha ilk dersten yorulmuştum.Yanıma biraz önce tanıştığım kız oturdu."Güzel başladın bence."Gülümsedim."İlk başta hiç yapamayacağımı sandım.""Ben de öyle düşünmüştüm."Bir süre kortu izledik.Deneyimli öğrenciler yeniden korta geçmişti.Topun rakete her çarpışında çıkan ses bütün kortta yankılanıyordu.Arda ve arkadaşları bu kez çiftler hâlinde antrenman maçı yapıyordu.Hızlı hareket ediyor, birbirlerine sürekli takılıyor, bazen de yaptıkları güzel vuruşlardan sonra gülüyorlardı.Onları izlerken tenisin düşündüğümden çok daha zor bir spor olduğunu fark ettim.Sadece güçlü vurmak yetmiyordu.Doğru zamanda doğru yerde olmak gerekiyordu.Hoca yanımıza geldi."İzlemek de öğrenmenin bir parçasıdır."dedi."Rakip oyuncunun ayak hareketlerine dikkat edin."Hepimiz sessizce başımızı salladık.Ben de dikkatle korta bakmaya başladım.Bir ara top fileye çarpıp bizim bulunduğumuz tarafa doğru yuvarlandı.Refleks olarak ayağa kalktım.Top tam ayağımın önünde durdu.Eğilip aldım.Kısa bir an duraksadım.Topu kime atacağımı düşündüm.Sonra korta doğru hafifçe fırlattım.Top, oyunculardan birinin önüne düştü.Antrenman kaldığı yerden devam etti.Ben de tekrar yerime oturdum.İçimden, "Bir gün ben de böyle oynayabilecek miyim?" diye geçirdim.Molanın ardından sıra yeniden yeni başlayanlara geldi.Bu kez hoca bizi ikişerli gruplara ayırdı."Şimdi birbirinize yumuşak paslar atacaksınız."Raketi iki elimle sıkıca tuttum.Karşımdaki kız topu bana gönderdi.İlk denemede yine kaçırdım.İkinci denemede raketin kenarına çarptı.Üçüncü denemede ise top düzgün bir şekilde karşıya gitti."İşte bu!" diye sevindim.Karşımdaki kız da gülerek alkışladı.Dakikalar geçtikçe heyecanım azalmaya başlamıştı.Yerini küçük küçük başarılara bırakıyordu.Artık topa daha rahat vurabiliyordum.Hoca da ara sıra yanımıza gelip yanlışlarımızı düzeltiyordu."Ayağını biraz daha yana aç.""Raketi biraz yukarı kaldır.""Çok iyi, devam et."Her söylediği cümle beni daha da motive ediyordu.Antrenmanın sonlarına doğru güneş yavaş yavaş batmaya başlamıştı.Kortun üzerine turuncu bir ışık düşüyordu.Rüzgâr hafif hafif esiyor, fileler sallanıyordu.Hoca son düdüğü çaldı."Bugünlük bu kadar arkadaşlar.""Hepiniz güzel çalıştınız.""Haftaya aynı saatte burada olacağız."Herkes raketlerini toplarken ben de çantamı omzuma taktım.Korttan çıkmadan önce son kez etrafa baktım.Bugün korkarak geldiğim bu yer, birkaç saat içinde bana kendimi ait hissettirmişti.Kapıya doğru yürürken uzaktan Beyza ile İrem'in beni beklediğini gördüm.Koşarak yanlarına gittim."Nasıl geçti?" diye sordu Beyza.Yüzümde istemsiz bir gülümseme vardı."Harikaydı.""Gerçekten mi?""Evet.""İlk başta çok korktum ama sonra çok sevdim."İrem omzuma dokundu."Yüzünden belli oluyor zaten."Üçümüz okulun bahçesinden birlikte çıkmaya başladık.Yolda sürekli tenisten konuştum.İlk kez topa vurduğum anı…Hocanın söylediklerini…Yaptığım hataları…Hepsini heyecanla anlattım.Beyza bir anda gülerek,"Fark ettin mi?""Neyi?""Bugün ilk defa bütün yol boyunca tenisten bahsettin."Bir an durdum.Haklıydı.Eskiden bu yolun tamamında sadece Arda'dan söz ederdim.Bugün ise aklımı en çok meşgul eden şey, öğrendiğim yeni spordu.İçimde küçük ama güçlü bir mutluluk vardı.Belki de uzun zamandır ihtiyacım olan şey buydu.Eve vardığımda odama geçtim.Çantamı yere bıraktım.Raketim duvara yaslanmıştı.Onu elime alıp birkaç saniye sessizce baktım.Sonra gülümseyerek kendi kendime fısıldadım."Sanırım gerçekten başarabilirim."O gece uyumadan önce telefonumun notlar kısmını açtım.Tek bir cümle yazdım."Bugün sadece yeni bir spor öğrenmedim...