Sana Rağmen

BÖLÜM 9Yakın Ama Uzak"Aynı gökyüzünün altında olmak, bazen kilometrelerce uzakta olmaktan daha zor gelir."Tenis kulübüne başlayalı birkaç hafta olmuştu.İlk günkü heyecanımın yerini artık tatlı bir merak almıştı.Her antrenman gününü sabırsızlıkla bekliyordum.Eskiden okul çıkışını sadece eve gitmek için beklerdim.Şimdi ise son dersin zilini duymak bile beni mutlu ediyordu.O gün de dersler biter bitmez çantamı alıp tenis kortlarına doğru yürüdüm.Kapıdan içeri girdiğimde hoca çoktan gelmişti."Herkes beş dakika içinde ısınmasını tamamlasın." diye seslendi.Raketi elime alıp hafif hafif koşmaya başladım.Artık raketi ilk günkü kadar yabancı hissetmiyordum.Topa vururken de eskisi kadar korkmuyordum.Hatta bazen kendi gelişimime ben bile şaşırıyordum.Bir süre sonra Beyza ile İrem kortun dışındaki tribünlere geldi.İkisi de bana el sallıyordu."Bugün seni izlemeye geldik!" diye seslendi Beyza.Ben de gülerek el salladım.Onları görmek bana ayrı bir cesaret vermişti.Hoca düdüğünü çaldı."Bugün yeni başlayanlarla deneyimli öğrenciler aynı kortta sırayla çalışacak."Bu cümleyi duyunca heyecanlandım.Kortun diğer tarafına baktım.Arda ve arkadaşları ısınma hareketleri yapıyordu.Onlar kendi çalışmalarına hazırlanırken biz de fileye yakın tarafta dizildik.Hoca önce bize kısa pas çalışmaları yaptırdı.Bu kez ilk günkü gibi topu kaçırmıyordum.Her vuruşum biraz daha isabetli oluyordu.Bir ara attığım top tam çizginin içine düştü.Hocamız gülümseyerek,"İşte bu Gül!

Böyle devam et."dedi.O an yüzüm istemsizce gülümsedi.İlk kez bir konuda gerçekten ilerlediğimi hissediyordum.Bir süre sonra deneyimli grup kortun diğer tarafında maça başladı.Topun sesi bütün kortta yankılanıyordu.Ben de çalışmamı yaparken zaman zaman o tarafa bakıyordum.Arda ve arkadaşları hızlı bir tempo ile oynuyordu.Topu yetiştirmek için sürekli koşuyor, birbirlerini alkışlıyorlardı.Onları izlemek bile bana yeni şeyler öğretiyordu.Hoca bizim yanımıza gelip,"Onların ayak hareketlerini dikkatlice izleyin.