Sana Rağmen

BÖLÜM 17Küçük Bir Tesadüf (1.

Kısım)"Bazı karşılaşmalar sadece birkaç saniye sürer; ama insanın kalbinde yıllarca yer eder."Gezi dönüşünün üzerinden birkaç gün geçmişti.Okul yine eski düzenine dönmüştü.Sabah erkenden hazırlanıp evden çıktım.Artık okula giderken eskisi kadar gergin olmuyordum.Elbette Arda'yı görmeyi hâlâ istiyordum.Ama artık günümün tamamını bunun üzerine kurmuyordum.Okulun kapısından içeri girer girmez Beyza ile İrem'i gördüm.İkisi de beni görünce el salladı."Günaydın!""Günaydın."Yanlarına gidince Beyza yüzüme dikkatlice baktı."Bugün yüzün gülüyor.""Fark ettin mi?""Evet.""Çünkü bugün kendime bir söz verdim.""Nasıl bir söz?""Bugün ne olursa olsun günü güzel geçireceğim."İrem gülümseyerek,"İşte duymak istediğimiz cümle buydu."dedi.Üçümüz birlikte sınıfa doğru yürümeye başladık.Koridor her zamanki gibi kalabalıktı.Üst sınıflar derslerine yetişmeye çalışıyor, alt sınıflar koşarak kantine gidiyordu.Tam merdivenlerden çıkarken uzaktan Arda'yı gördüm.Arkadaşlarıyla konuşarak koridorda yürüyordu.Bir an göz göze geldik.Kalbim yine hızlandı.Ama bu kez başımı hemen çevirmedim.Sadece kısa bir tebessüm ettim.O an ne düşündüğünü bilmiyordum.Ben de yoluma devam ettim.Beyza dirseğiyle bana hafifçe dokundu."Gördün mü?""Evet.""Panik yapmadın."Gülümsedim."Galiba alışıyorum."İlk iki ders oldukça sakindi.Öğretmenler sınavlardan bahsediyor, yaklaşan proje teslim tarihlerini hatırlatıyordu.Üçüncü dersin sonunda sınıf öğretmenimiz içeri girdi."Arkadaşlar, kütüphanedeki bazı yeni kitapların üst sınıflara dağıtılması gerekiyor.""Sınıfımızdan gönüllü olan var mı?"Ben hemen elimi kaldırdım.Öğretmen gülümsedi."Teşekkür ederim Gül.""Beyza, sen de yardım eder misin?""Tabii hocam."Birlikte öğretmenler odasının yanındaki kütüphaneye gittik.Görevli öğretmen bize sınıflara dağıtılacak kitapları verdi.Elimde oldukça fazla kitap vardı.Beyza bana bakıp güldü."Hepsini tek başına taşıyabilecek misin?""Taşırım.""Emin misin?""Evet."Koridora çıktık.Önce 10. sınıflara kitapları dağıttık.Sonra öğretmen,"Şimdi 11. sınıflara da bırakabilirsiniz."dedi.Bunu duyunca içimde hafif bir heyecan oluştu.Çünkü Arda'nın sınıfı da o kattaydı.Beyza bunu anlamış olacak ki bana bakıp kısık sesle,"Sakin ol."dedi."Bugün sadece görevimizi yapıyoruz."Başımı salladım."Evet."Merdivenleri çıktık.sınıf koridoru her zamanki gibi sessizdi.Kapıların üzerinde sınıf isimleri yazıyordu.11-A...11-B...11-C...Ve...11-D.İçimden derin bir nefes aldım.Kapı kapalıydı.Öğretmenin ders anlattığı belli oluyordu.Kitapları sınıf temsilcisine teslim ettik.Tam geri dönecekken zil çaldı.Kapılar bir anda açıldı.Koridor birkaç saniye içinde öğrencilerle doldu.Ben elimde kalan birkaç kitapla yürümeye çalışıyordum.Kalabalık yüzünden biri omzuma hafifçe çarptı.Dengemi kaybettim.Kitapların hepsi bir anda yere saçıldı.Sayfaların sesi koridorda yankılandı."Ah..."diyebildim sadece.Hemen eğilip kitapları toplamaya çalıştım.Tam o sırada önümde bir çift beyaz spor ayakkabı durdu.Birisi sessizce eğildi.Yere düşen kitaplardan birkaçını aldı.Ben de son kitabı elime alırken başımı kaldırdım.Karşımda Arda vardı.Elindeki kitapları bana uzattı."Sanırım bunlar senin."Kalbim öyle hızlı atıyordu ki sesini bile zor duyuyordum.Titreyen ellerimle kitapları aldım."Evet...""Çok teşekkür ederim."Arda hafifçe gülümsedi."Rica ederim."O kadar...Sadece iki kelime.Sonra arkadaşlarından biri ona seslendi."Arda, hadi!"Arda bana kısa bir baş selamı verip arkadaşlarının yanına doğru yürüdü.Ben ise olduğum yerde birkaç saniye kaldım.Beyza yanıma gelip omzuma dokundu."Gül..."Başımı ona çevirdim."İyi misin?"Gülümsemeye çalıştım."Galiba...""Kalbim yerinden çıkacak."Beyza kahkaha attı."Normal.""Sonunda gerçekten konuştunuz."Koridordan aşağı inerken elimdeki kitaplara baktım.Az önce yaşanan olay o kadar kısa sürmüştü ki...Belki bir dakika bile değildi.Ama bana saatler gibi gelmişti.İçimde tarif edemediğim bir mutluluk vardı.Belki bu sadece küçük bir tesadüftü.Ama bazen insanın bütün günü, hatta bütün haftası tek bir "Rica ederim." sözüyle güzelleşebiliyordu."Bazı kelimeler kısadır; ama insanın kalbinde uzun süre yankılanır."