Sana Rağmen

BÖLÜM 17

Küçük Bir Tesadüf (2. Kısım)

"Bazen küçücük bir an, insanın bütün gününü güzelleştirmeye yeter."

Koridordan aşağı inerken hâlâ ne olduğunu tam olarak anlayamıyordum.

Az önce gerçekten Arda'yla konuşmuştum.

Konuşma sadece birkaç saniye sürmüştü.

Belki dışarıdan bakan biri için sıradan bir olaydı.

Ama benim için öyle değildi.

Aylarca uzaktan baktığım insan ilk kez bana yardım etmişti.

Üstelik konuşurken sesindeki sakinliği de ilk defa bu kadar yakından duymuştum.

Kalbim hâlâ hızlı hızlı atıyordu.

Merdivenlerden inerken Beyza koluma girdi.

"Gül..."

"Hı?"

"Şu an dünyada mısın?"

İstemeden gülmeye başladım.

"Galiba değilim."

"Onu fark ettik zaten."

İrem de yanımıza geldi.

"Ne oldu size?"

Beyza daha ben konuşamadan cevap verdi.

"Bizim kız az önce hayatının en mutlu otuz saniyesini yaşadı."

İrem şaşkınlıkla bana baktı.

"Ne oldu?"

Beyza heyecanla anlatmaya başladı.

"Kitaplar düştü."

"Arda topladı."

"Sonra konuştular."

İrem'in gözleri büyüdü.

"Ciddi misin?"