Sana Rağmen

BÖLÜM 26Aynı Sınıfta"Bazen insanın kalbini hızlandıran şey büyük olaylar değil, beklemediği küçük tesadüflerdir."Sınav günü gelmişti.Sabah uyandığımda içimde garip bir heyecan vardı.Aslında sınav herkes için aynıydı.Herkes çalışmış, herkes biraz stresliydi.Ama benim heyecanımın sebebi sadece sınav değildi.Okula giderken içimde anlam veremediğim bir huzursuzluk vardı."Sakin ol Gül.""Bu sadece bir sınav."diye kendimi sakinleştirmeye çalışıyordum.Okulun girişine geldiğimde Beyza ve İrem'i gördüm.Beyza yüzüme bakar bakmaz,"Bir şey var."dedi."Yok.""Var."İrem de yanıma gelip,"Heyecanlı görünüyorsun."dedi."Biraz sınav stresi."dedim.Ama ikisi de bana inanmış gibi görünmüyordu.Sınav saatinde herkes sınıflara yönlendirildi.Listeye bakmak için koridorda durduk.Elimdeki kâğıdı kontrol ederken bir anda gözlerim bir isme takıldı.Arda.Bir an nefesimi tuttum.Aynı sınıfta sınava girecektik.Üstelik sıra düzenine baktığımda...Arda benim hemen arkamdaki sıradaydı.Kalbim hızla atmaya başladı.Ellerim bir anda soğudu."Hayır...""Şimdi sakin olmam lazım."Ama ne kadar kendimi sakinleştirmeye çalışsam da heyecanımı durduramıyordum.Sınıfa girdim.Yerime oturdum.Kalemimi çıkardım.Ama ellerim hafifçe titriyordu.Tam o sırada Arda'nın sınıfından bir öğrenci yanıma geldi.Beni daha önce birkaç kez görmüştü."Gül?""Evet?""İyi misin?"Şaşkınlıkla ona baktım."İyiyim.""Biraz heyecanlı görünüyorsun."Gülümsedim ama yüzümdeki telaşı saklayamıyordum."Biraz.""Niye?"Bir an duraksadım.Sonra alçak sesle söyledim."Arda ile aynı sınıfta sınava gireceğimizi görünce biraz heyecanlandım."Bunu söyleyince hafifçe gülümsedi."Anladım.""Merak etme, sınav bu.""Gözünü korkutma."Ben de gülümsedim."Teşekkür ederim."Öğretmen sınıfa girdi.Herkes sessizleşti.Sınav kâğıtları dağıtıldı.Kâğıdı önüme aldığımda hâlâ biraz heyecanlıydım.Ama birkaç dakika sonra sorulara odaklanmaya başladım.Çünkü kendime bir şey hatırlattım.Ben buraya sadece Arda için gelmemiştim.Benim de hedeflerim vardı.Benim de hayallerim vardı.Kalemimi tuttum ve soruları çözmeye başladım.Arkamda onun olduğunu biliyordum.Ama artık bu beni eskisi kadar dağıtmıyordu.Sınav bittiğinde herkes yavaşça sınıftan çıkmaya başladı.Ben de kâğıdımı teslim ettim.Koridora çıktığımda derin bir nefes aldım.Beyza ve İrem beni bekliyordu.Beyza hemen yanıma geldi."Nasıl geçti?""Güzel.""Gerçekten mi?""Evet."İrem gülümseyerek sordu."Peki aynı sınıfta olmak?"Bir an düşündüm."Başta çok heyecanlandım.""Ama sonra geçti."Beyza gururla baktı."İşte benim Gül'üm."Gülümsedim.Çünkü fark ettiğim şey şuydu:Eskiden Arda'nın yanında olmak beni tamamen etkilerdi.Şimdi ise heyecanlansam bile kendimi toparlayabiliyordum.Belki hâlâ kalbim hızlı atıyordu.Ama artık kendi kalbimi yönetmeyi öğreniyordum."Bazı sınavlar sadece kâğıt üzerinde olmaz.

Bazen insan kendi duygularını da sınar."