Sana Rağmen

BÖLÜM 31Söylenenler ve Söylenemeyenler"Bazen insanı en çok korkutan şey cevabı değil, içindeki cümleleri daha fazla taşıyamamaktır."O gün sabah uyandığımda içimde farklı bir his vardı.Sanki bugün diğer günlerden farklı olacaktı.Uzun zamandır içimde taşıdığım bir şey vardı.Bir yıl boyunca sakladığım...Her gördüğümde kalbimi hızlandıran...Bazen mutlu eden, bazen de düşündüren bir duygu.Arda...Onu sevmek güzeldi.Ama artık içimde tutmak beni yoruyordu.Aynanın karşısına geçtim."Korkma Gül."dedim kendi kendime."En azından hislerini söyle."Okula geldiğimde Beyza ve İrem hemen bir şey olduğunu anladı.Beyza yüzüme baktı."Bir şey var."Derin bir nefes aldım."Bugün söyleyeceğim."İkisi de sustu.İrem yavaşça sordu."Arda'ya mı?"Başımı salladım.Beyza bana sarıldı."Ne olursa olsun yanındayız."İrem de gülümsedi."Cesaretinle gurur duyuyorum."Gün boyunca kalbim çok hızlı atıyordu.Derslerde öğretmeni dinlemeye çalışıyordum ama aklım hep aynı yerdeydi."Ya söyleyemezsem?""Ya her şey değişirse?"Ama sonra kendime hatırlattım.Ben bunu bir cevap almak için değil...İçimde kalanları söylemek için yapacaktım.Okul çıkışına doğru koridorda Arda'yı gördüm.Arkadaşlarıyla konuşuyordu.Kalbim hızlandı.Bir an geri dönmek istedim.Ama sonra durdum.Kendime verdiğim sözü hatırladım.Yanına doğru yürüdüm."Arda."Sesimi duyunca arkasını döndü."Efendim?"Ellerim titriyordu.Ama konuşmaya başladım."Sana bir şey söylemek istiyorum."Arda dikkatle bana baktı."Dinliyorum."Derin bir nefes aldım."Ben uzun zamandır senden hoşlanıyorum."Bu cümleyi söyledikten sonra sanki üzerimden büyük bir yük kalkmıştı.Devam ettim."Belki bunu beklemiyordun.""Belki ne diyeceğini bilmiyorsun.""Ama içimde tutmak istemedim.""Bilmeni istedim."Bir süre sessizlik oldu.Koridordaki sesler bile sanki uzaklaşmıştı.Sadece onun vereceği cevabı bekliyordum.Arda bana baktı.Yüzündeki ifadeyi anlamaya çalışıyordum.Sonra yavaşça konuşmaya başladı."Gül..."Kalbim daha hızlı atmaya başladı.Ne diyeceğini bilmiyordum.Ama ne olursa olsun...Artık cesaret ettiğim için kendimle gurur duyuyordum.Çünkü bazen en zor şey bir cevabı duymak değil...Kalbindekini söyleyebilmektir."Bazı kapılar açılmaz belki, ama cesaret eden insan kendi içindeki korkuyu yenmiş olur."