Sana Rağmen

BÖLÜM 40Yeniden Yaklaşmak"Bazı kırgınlıklar bir özürle geçmez, zaman ve emek ister."Ertesi gün okula geldiğimde her şey normal gibiydi.Ama benim için değildi.Dün Arda ile konuşmamız aklımdan çıkmıyordu.Eskiden onun benimle konuşmasını hayal ederdim.Ama şimdi gerçekleşince içimde sadece mutluluk yoktu.Biraz da korku vardı.Çünkü bir kez kırılan insan, aynı yerden tekrar kırılmaktan çekiniyordu.Beyza ve İrem yanıma geldi.Beyza hemen sordu:"Bugün nasıl hissediyorsun?"Omuzlarımı kaldırdım."Bilmiyorum."İrem gülümsedi."Bu bile iyi bir şey.""Neden?""Çünkü eskiden sadece üzgündün.""Şimdi düşünüyorsun."Bir süre sustum.Belki de gerçekten değişiyordum.Koridorda yürürken Arda'yı gördüm.Eskiden olsa gözlerimi kaçırmazdım.Şimdi ise sadece kısa bir bakış attım.Arda bunu fark etti.Ama bu sefer arkamdan gelmedi.Beni zorlamadı.Sadece uzaktan küçük bir gülümseme bıraktı.Öğle arasında Arda'nın arkadaşlarından biri yanına geldi."Nasıl gidiyor?"Arda ona baktı."Ne nasıl gidiyor?""Gül ile."Arda sustu."Zor."Arkadaşı şaşırdı."Sen kolay olacağını mı düşündün?"Arda başını salladı."Hayır.""Ben sadece..."Durdu."Onu bu kadar kırdığımı fark etmemiştim."O gün teneffüste elimdeki defterleri düşürdüm.Daha eğilip almadan biri uzandı.Arda."Ben alayım."Eskiden olsa kalbim çok hızlı atardı.Şimdi ise sadece,"Teşekkür ederim."dedim.Arda başını salladı."Rica ederim."Sadece birkaç kelimeydi.Ama aramızdaki mesafe biraz azalmıştı.Sonraki günlerde Arda farklı davranmaya başladı.Beni arkadaşlarının yanında zor durumda bırakmıyordu.Benimle konuşmak için bahane aramıyordu.Sadece küçük şeyler yapıyordu.Bir gün sınavdan önce,"Başarılar."dedi.Başka bir gün,"Antrenman iyi geçti mi?"diye sordu.Eskiden bunlar çok küçük şeyler gibi gelirdi.Ama şimdi...Değerliydi.Çünkü artık söylediklerinden çok yaptıklarına bakıyordum.Bir gün Beyza bana baktı."Fark ettin mi?""Neyi?""Arda uğraşıyor."Sessiz kaldım."Evet.""Fark ettim."İrem de telefondan konuşmaya katıldı."Peki?""Ne düşünüyorsun?"Derin bir nefes aldım."Bilmiyorum.""Kalbim hâlâ kırık.""Ama eskisi gibi kızgın da değilim."O sırada Arda da kendi arkadaşlarıyla konuşuyordu."Galiba bana hâlâ kızgın."Arkadaşı güldü."Olması normal."Arda başını salladı."Biliyorum.""Bu sefer acele etmeyeceğim.""Çünkü bir kere onun canını yaktım.""İkinci kez yapmak istemiyorum."Akşam günlüğümü açtım.Yazmaya başladım:"Bugün Arda farklıydı.""Ama hemen eski hâlime dönmek istemiyorum.""Çünkü bu sefer kalbimi de düşünmem gerekiyor."Kalemi bıraktım.Belki her şey eskisi gibi olmayacaktı.Belki de daha güzel bir şekilde yeniden başlayacaktı.Bunu zaman gösterecekti."Güveni kaybetmek bir an sürer, geri kazanmak ise sabır ister."