Sana Rağmen

BÖLÜM 41Küçük Bir Adım"Bazen büyük sözler değil, küçük davranışlar bir kalbi yeniden inandırır."Son günlerde okulda farklı bir hava vardı.Arda artık eskisi gibi uzak değildi.Ama ben de eskisi gibi hemen heyecanlanan Gül değildim.Aramızda görünmeyen bir mesafe vardı.O mesafe belki de kırgınlığımın bıraktığı izdi.Ama her geçen gün biraz daha azalıyordu.Sabah okula geldiğimde Beyza ve İrem yanıma geldi.Beyza gülümseyerek,"Bugün daha iyi görünüyorsun."dedi."Öyle miyim?""Evet."İrem de ekledi:"Yüzünde eski Gül'den biraz var."Gülümsedim.Belki gerçekten yavaş yavaş toparlanıyordum.Ders çıkışında koridorda yürürken Arda yanıma geldi."Gül."Durdum."Efendim?"Elinde bir defter vardı."Bunu sana verecektim."Şaşırdım."Bu ne?""Sınav notları.""Birkaç konuyu eksik bırakmıştın ya.""Belki işine yarar diye düşündüm."Bir an sustum.Çünkü bunu beklemiyordum.Eskiden olsa bu küçücük şey bile beni çok mutlu ederdi.Şimdi ise sadece samimiyetini anlamaya çalışıyordum."Teşekkür ederim."dedim.Arda başını salladı."Rica ederim."O sırada Arda'nın arkadaşı uzaktan onları gördü.Yanına gelip gülümsedi."Yavaş yavaş düzeliyor galiba."Arda ona baktı."Umarım.""Çünkü onun bana eskisi gibi davranmasını beklemiyorum."Arkadaşı şaşırdı."Gerçekten değiştin."Arda küçük bir gülümseme yaptı."Çünkü geç fark ettim."Öğle arasında arkadaşlarımla oturuyordum.Beyza bir şey anlattı.İstemeden güldüm.Gerçekten güldüm.O an fark ettim.Günler sonra ilk kez içimden gelerek gülmüştüm.İrem hemen fark etti."İşte bu.""Neymiş?""Eski Gül geri geliyor."Başımı salladım."Belki biraz."Arda uzaktan bunu gördü.Gül'ün gülüşünü...Eskiden olduğu gibi arkadaşlarıyla mutlu hâlini...İçinde garip bir huzur oluştu.Çünkü artık onun üzgün olmasını değil, mutlu olmasını istiyordu.Akşam eve geldiğimde Beyza yine aradı."Bugün mutlu gibiydin.""Biraz.""Arda yüzünden mi?"Bir süre sustum."Hayır."dedim.Sonra gülümsedim."Yani sadece o değil."Beyza güldü."İşte bu daha güzel."O gece günlüğüme yazdım:"Bugün uzun zaman sonra gerçekten güldüm.""Arda'nın yaptığı küçük bir şeydi.""Ama bazen küçük şeyler insanın kalbine dokunur.""Yine de acele etmeyeceğim.""Çünkü bu sefer kendimi de koruyacağım."Defteri kapattım.Belki her şey yavaş yavaş düzeliyordu.Ama bu kez sadece Arda'nın çabası değil...Benim kendime verdiğim değer de önemliydi."Bazı başlangıçlar ikinci kez olur; ama bu kez daha dikkatli, daha güçlü."