Sana Rağmen

BÖLÜM 42Gerçek Bir Özür"Bazı özürler geçmişi değiştirmez ama geleceği değiştirebilir."Son günlerde aramızdaki şey yavaş yavaş değişiyordu.Eskisi gibi değildik.Ama artık tamamen yabancı da değildik.Arda küçük şeylerle kendini göstermeye çalışıyordu.Ben de bunu fark ediyordum.Ama içimde hâlâ cevaplanmamış sorular vardı.O gün ders çıkışında sınıftan çıkarken Arda kapının yanında bekliyordu.Beni görünce biraz heyecanlandı."Gül."Durdum."Efendim?""Biraz konuşabilir miyiz?"Bu sefer kaçmadım.Başımı salladım."Olur."Okulun daha sakin bir köşesine geçtik.Bir süre ikimiz de sustuk.Sanki ikimiz de ne söyleyeceğimizi düşünüyorduk.Arda derin bir nefes aldı."Ben sana bir şey söylemek istiyorum."Dinlemeye başladım."O gün..."Sesi biraz titredi."Bana açıldığında verdiğim cevap için."Gözlerimi yere indirdim.Çünkü o an hâlâ aklımdaydı."Ben yanlış yaptım."dedi."İlgilenmediğimi söylemem gerekiyordu belki ama...""Sen konuşurken seni dinlemeliydim.""Yüzüne bakıp gitmemeliydim."Sessiz kaldım.Çünkü duymayı istediğim şey buydu.Ama yine de içimdeki kırgınlık duruyordu.Arda devam etti."Sonra insanların konuştuğunu gördüm.""Senin ne kadar üzüldüğünü fark ettim.""Ve düşündüm.""Ben sadece bir cevap verdim sanıyordum.""Ama senin için o anın ne kadar zor olduğunu anlamamışım."Bir süre sustu."Özür dilerim Gül."Bu sözleri duyunca gözlerim doldu.Çünkü günlerdir içimde taşıdığım şeyler vardı."Ben senden hiçbir zaman..."dedim."Bir şey beklemedim.""Zorlamadım.""Sadece beni dinlemeni istedim."Arda başını salladı."Haklısın."Bir süre sessiz kaldık.Sonra Arda küçük bir gülümsemeyle,"Bu arada..."dedi."Artık eskisi gibi gülüyorsun."Şaşırdım."Fark ettin mi?""Ettim.""Çünkü eskiden o gülüşünü çok görürdüm."Bir an sustu."Sonra kayboldu."Bu cümle içime dokundu.O gün ilk defa Arda'nın sadece pişman olduğunu değil...Gerçekten düşündüğünü hissettim.Ama yine de hemen eski hâlime dönmedim.Çünkü bazı yaralar kapanırdı ama izleri kalırdı."Güzel konuştun."dedim."Ama biraz zamana ihtiyacım var."Arda başını salladı."Tamam.""Beklerim."Akşam Beyza ve İreme anlattım.Beni dinledikten sonra gülümsedi."İşte şimdi gerçek bir özür olmuş."İrem de telefondan,"Ama sakın hemen unutma."dedi."Güven yeniden oluşur."Başımı salladım."Biliyorum."Arda ise o gece arkadaşına söyledi:"Bugün onunla konuştum.""Nasıl geçti?""İyi.""Affetti mi?"Arda düşündü."Hayır.""Sanırım daha değil.""Ama ilk defa beni gerçekten dinledi."Arkadaşı gülümsedi."Bu bile bir başlangıç."Arda başını salladı."Evet.""Bu sefer acele etmeyeceğim."O gece günlüğümü açtım.Yazdım:"Bugün Arda özür diledi.""Kalbimdeki her şey hemen geçmedi.""Ama ilk defa içimde biraz olsun hafiflik hissettim.""Belki bazı insanlar ikinci bir şansı hak eder.""Ama bu kez her şey yavaş ilerleyecek.""Bir kalbi kırmak kolaydır; ama kırılan güveni yeniden kazanmak sabır ister."