Sana Rağmen

BÖLÜM 4UN DEVAMI Lunaparkın rengârenk ışıkları akşamın karanlığını aydınlatıyordu.

Çocukların kahkahaları, oyuncaklardan yükselen müzikler ve pamuk şeker kokusu etrafı sarmıştı.Kuzenlerim çoktan koşarak ilk oyuncağın önüne gitmişti.Ben ise ağır adımlarla etrafı izliyordum.İçimdeki boşluğu eğlenerek doldurabileceğimi sanmıştım.Ama olmuyordu.Çünkü nereye baksam aklıma yine Arda geliyordu."Hadi Gül!" diye seslendi kuzenim."Gel, önce şu oyuncağa binelim."Gülümseyerek yanlarına yürüdüm.Tam sıraya girecekken gözüm kalabalığın içinde birine takıldı.İlk başta yanıldığımı sandım.Kalabalığın arasında onu seçebilmek kolay değildi.Ama birkaç saniye sonra tekrar baktım.Kalbim yerinden çıkacak gibi oldu.Arda...Gerçekten oydu.Üzerinde beyaz bir pantolon, siyah bir tişört vardı.Saçları yine hafif dağınıktı.Uzaktan bile onu tanımıştım.Sanki kalabalığın içindeki herkes silinmiş, sadece o kalmıştı.Nefesim kesildi."İyi misin?" diye sordu halam.Başımı hafifçe salladım."İyiyim..."Ama değildim.Çünkü haftalardır göremediğim kişiyi tam karşımda görmüştüm.O an istemsizce kendi kıyafetime baktım.Beyaz pantolon...Siyah tişört...Kendi kendime şaşkınca gülümsedim."Ne ilginç bir tesadüf..."Kuzenlerim çoktan oyuncağın sırasına geçmişti.Ben de onların peşinden yürüdüm.Görevli bizi sırayla koltuklara oturtmaya başladı.Tam kemerimi bağlayacakken istemsizce başımı çevirdim.Kalbim yeniden hızlandı.Arda...Benden sadece iki koltuk ileride oturuyordu.İnanamıyordum.Koca lunaparkta aynı oyuncağa binmiştik.Heyecandan ellerim buz kesmişti.Görevli güvenlik kemerimizi kontrol etti.Oyuncak yavaşça hareket etmeye başladı.Normalde böyle oyuncaklara binmeyi çok severdim.Ama o gün eğlendiğimi söyleyemezdim.Aklım sürekli birkaç koltuk yanındaydı Rüzgâr saçlarımı savururken ben sadece derin nefes almaya çalışıyordum.Oyuncak bazen hızlanıyor, bazen yavaşlıyordu.Kalbim ise oyuncağın hızından daha hızlı atıyordu.Kendi kendime defalarca aynı cümleyi söyledim."Sakin ol Gül...