Sana Rağmen

BÖLÜM 51Fark Etmek"Bazen birini kaybetmekten korktuğunda değil, onu kaybetmeye başladığında değerini anlarsın."Son zamanlarda her şey değişmişti.Birkaç ay önce Arda'yı gördüğümde içim kıpır kıpır olurdu.Onunla konuşabilmek için bahaneler arardım.Şimdi ise...Artık sadece onun bana bakmasını beklemiyordum.Ama garip olan şuydu.Arda artık gerçekten bana bakıyordu.Sabah okul bahçesinde Beyza ve İrem ile konuşuyorduk.Beyza bana baktı."Bir şey söyleyeceğim.""Söyle.""Arda sana eskisinden farklı bakıyor."Gülümsedim."Abartıyorsun.""Hayır."İrem de telefondan konuştu:"Bence Beyza haklı.""Eskiden sen onu izlerdin.""Şimdi o seni izliyor."Bir şey söylemedim.Çünkü ben de bunu fark etmeye başlamıştım.Teneffüste Arda'nın arkadaşlarıyla konuştuğunu gördüm.Arkadaşlarından biri ona bir şey söyledi.Arda gülümsedi.Sonra gözleri istemsizce bana döndü.Hemen başka tarafa baktı.Ama o kısa an bile yetmişti.Arda'nın yanında duran arkadaşı güldü."Yine baktın."Arda şaşırdı."Ne?""Gül'e."Arda sustu.Sonra küçük bir gülümseme yaptı."Fark etmeden oluyor."Arkadaşı ona baktı."Galiba gerçekten hoşlanmaya başladın."Arda cevap vermedi.Ama bu sessizlik cevaptı.Öğleden sonra koridorda karşılaştık.Bu kez ilk konuşan Arda oldu."Gül.""Efendim?""Bugün nasıl geçti?""İyi."Bir süre sessizlik oldu.Sonra Arda sordu:"Mutlu musun?"Bu soru beni şaşırttı."Ne?""Yani...""Son zamanlarda daha iyi görünüyorsun."Bir an düşündüm."Evet."dedim."Artık daha iyiyim."Arda gülümsedi."Sevindim."O gün ilk defa Arda'nın yüzünde sadece pişmanlık olmadığını gördüm.Başka bir şey vardı.Sanki beni kaybetmekten korkuyordu.Akşam Beyza yine benimle konuştu."Gül.""Hı?""Sence Arda senden hoşlanıyor olabilir mi?"Sustum.Çünkü bu soruyu ben de düşünüyordum."Bilmiyorum."dedim."Ama eskisi gibi değil.""Nasıl?""Eskiden ben onu anlamaya çalışıyordum.""Şimdi o beni anlamaya çalışıyor."Beyza gülümsedi."Belki de hikâyenizin en farklı kısmı şimdi başlıyor."O gece Arda arkadaşına bir şey söyledi."Ben onu ilk başta anlamadım.""Ne demek istiyorsun?""Gül bana sadece hislerini söyledi.""Ben ise sadece kendi açımdan düşündüm."Bir süre sustu."Şimdi onun ne kadar cesaret ettiğini anlıyorum."Arkadaşı başını salladı."Geç kaldın."Arda hafifçe gülümsedi."Evet.""Ama bu sefer vazgeçmeyeceğim."Gece günlüğümü açtım.Yazdım:"Bugün bir şeyi fark ettim.""Arda artık benim sevdiğim kişi değil sadece...""Beni anlamaya çalışan biri."Bir süre kalemi tuttum.Sonra ekledim:"Ama bakalım bu hikâyenin sonu ne olacak?""Sana rağmen sevmiştim...

Belki bir gün, sen de beni seçersin."