Sana Rağmen

BÖLÜM 52Cesaret"Bazı insanlar hislerini fark ettiğinde değil, kaybetme ihtimalini anladığında cesaret bulur."Son günlerde Arda'nın davranışları daha da değişmişti.Artık sadece karşılaştığımızda konuşmuyordu.Bazen uzaktan bakıp gülümsüyor, bazen küçük şeylerle iyi olup olmadığımı soruyordu.Ama en önemlisi...Beni artık gerçekten dinliyordu.Ben ise hâlâ biraz temkinliydim.Çünkü içimde iki farklı duygu vardı.Bir yanım,"Belki gerçekten değişti."diyordu.Diğer yanım ise,"Unutma, çok kırılmıştın."diye hatırlatıyordu.Sabah okulda Beyza ve İrem ile oturuyorduk.Beyza bana baktı."Gül.""Hı?""Bir şey soracağım.""Sor.""Arda sana yaklaşsa ne yaparsın?"Bir an sustum."Eskiden olsa hiç düşünmeden mutlu olurdum.""Şimdi?""Şimdi önce gerçekten değiştiğine inanmak isterim."İrem gülümsedi."İşte bu yüzden artık daha güçlüsün."Teneffüste bahçeye çıktığımızda Arda'yı gördüm.Bu sefer yanında kimse yoktu.Sanki benimle konuşmak istiyordu.Bir süre bekledi.Sonra yanıma geldi."Gül.""Efendim?""Bir şey söylemek istiyorum."Kalbim biraz hızlandı.Ama bunu belli etmedim."Dinliyorum."Arda derin bir nefes aldı."Ben son zamanlarda çok düşündüm.""Ne hakkında?""Senin hakkında."Sessiz kaldım."İlk başta..."Durdu."İlk başta bana hislerini söylediğinde ne kadar zorlandığını anlamadım.""Senin için kolay olmadığını düşünmedim.""Ben sadece kendi tarafımdan baktım."Gözlerimi yere indirdim.Çünkü o günü hatırlamıştım.Arda devam etti:"Ama sonra seni gördüm.""Nasıl değiştiğini...""Eskisi gibi gülmediğini...""Ve bunun sebebinin ben olduğumu anladım."Bu sözler içime dokundu.Çünkü uzun zamandır ilk defa biri gerçekten ne hissettiğimi anlıyordu."Arda..."dedim."Ben senden nefret etmedim.""Bunu biliyorum.""Ama çok kırıldım."Başını salladı."Biliyorum.""Ve bunu düzeltmek istiyorum."Bir süre sessizlik oldu.Sonra Arda küçük bir gülümsemeyle:"Ama merak etme.""Yine senden bir cevap beklemiyorum.""Bu sefer sadece seni tanımak istiyorum."Bu cümle beni şaşırttı.Çünkü eskiden onun sevgisini kazanmak isteyen bendim.Şimdi ise o, benim güvenimi kazanmaya çalışıyordu.Akşam Beyza'ya anlattım.Beyza'nın gözleri büyüdü."Gerçekten bunu mu söyledi?""Evet.""Bu Arda mı?"Güldüm."Evet."İrem de telefondan:"Galiba roller değişti."dedi.O gece Arda arkadaşına konuştu."Bugün onunla konuştum.""Ne dedi?""Hiçbir şey."Arkadaşı şaşırdı."Üzüldün mü?"Arda gülümsedi."Hayır.""Çünkü artık hemen bir şey istemiyorum.""Önce onun bana güvenmesini istiyorum."Ben ise günlüğümü açtım.Yazdım:"Bugün Arda ilk defa gerçekten beni anladı.""Belki de bazı insanlar değişmez sanırsın.""Ama bazen sadece doğru zamanı bekliyorlardır."Sonra durdum.Ve son cümleyi yazdım:"Sana rağmen sevmiştim...""Ama artık beni sevmen için değil, beni anlaman için bekliyorum.""Bir zamanlar benim cesaret ettiğim yerde, şimdi onun cesaret etmesini izliyordum."