Sana Rağmen

BÖLÜM 56Yaklaşan İtiraf"Bazı hisler saklanmaz.

Sadece doğru zamanı bekler."Son günlerde Arda ile aramızdaki şey değişmişti.Eskiden aramızda sadece benim hislerim vardı.Ben onu anlamaya çalışırdım.Ben onu beklerdim.Ben küçük şeylerden umut arardım.Şimdi ise...Arda benimle konuşmak için bahane arıyordu.Beni görmek için değil...Beni gerçekten tanımak için yaklaşıyordu.Sabah okula geldiğimde Beyza ve İrem ile bahçede duruyorduk.Beyza bana baktı."Bir şey söyleyeceğim.""Söyle.""Sen artık Arda'dan bahsederken eskisi gibi konuşmuyorsun."Şaşırdım."Nasıl konuşuyorum?""Eskiden sadece onu seviyordun.""Şimdi ise onu anlamaya çalışıyorsun."İrem de ekledi:"Çünkü artık sadece kalbinle değil, aklınla da bakıyorsun."Bir şey söylemedim.Çünkü doğruydu.Teneffüste Arda yanıma geldi.Elinde küçük bir kitap vardı."Gül.""Efendim?""Bunu görünce aklıma sen geldin."Kitabı uzattı.Şaşırdım."Benim mi?""Evet.""Neden?""Çünkü yazmayı seviyorsun.""Belki hoşuna gider diye düşündüm."Kitabı aldım."Teşekkür ederim."Arda gülümsedi."Rica ederim."O an içimde garip bir his oluştu.Çünkü eskiden ben onun beni fark etmesini isterdim.Şimdi ise o, benim küçük özelliklerimi fark ediyordu.Beyza yanıma geldiğinde yüzüme baktı."Senin gözlerin değişmiş."Güldüm."Ne demek o?""Eskiden Arda'ya bakınca sadece heyecan vardı.""Şimdi...""Şimdi ne?""Şimdi huzur var."Akşam eve geldiğimde kitabı açtım.İlk sayfasına baktım.Uzun süre boş kaldı.Sonra yazdım:"Bazı insanlar hayatımıza yanlış zamanda girer.""Belki de mesele sevmemek değil, doğru zamanda anlamaktır."O gece Arda arkadaşına konuşuyordu."Artık ona söylemek istiyorum."Arkadaşı şaşırdı."Neyi?"Arda derin bir nefes aldı."Onu sevdiğimi."Bir süre sessizlik oldu."Geç kaldığını düşünmüyor musun?"Arda başını eğdi."Düşünüyorum.""Ama geç kalmış olmak, hiç denememek anlamına gelmez."Ben ise o gece pencereden dışarı bakıyordum.Aklımda Arda vardı.Ama bu sefer farklıydı.Artık onu kaybetmekten korkmuyordum.Çünkü kendimi kaybetmeyeceğimi biliyordum.Günlüğümü açtım.Yazdım:"Belki de bazı hikâyeler ikinci kez yazılır.""Ama ikinci kez yazılan hikâyelerde insanlar aynı kalmaz.""Ben değiştim.""Arda da değişti."Sonra durdum.Ve son cümleyi ekledim:"Sana rağmen sevmiştim...""Şimdi ise bana rağmen değil, benimle birlikte sevmeni bekliyorum.""Bazen bir kalbin kapısını açmak için büyük sözler değil, doğru zamanda söylenen tek bir cümle yeter."