Sana Rağmen

BÖLÜM 58Sıra Sende"Bir zamanlar biri kalbini açtı.

Şimdi sıra, o kalbi kıran kişinin cesaret etmesindeydi."O sabah okula giderken içimde garip bir his vardı.Nedenini bilmiyordum.Ama sanki bugün farklı bir şey olacaktı.Belki de Arda'nın dün yarım bıraktığı konuşmaydı beni düşündüren.Çünkü onun yüzünde ilk defa bu kadar kararlı bir ifade görmüştüm.Okula geldiğimde Beyza ve İrem hemen yanıma geldi.Beyza gülümseyerek:"Bugün heyecanlı gibisin.""Değilim."dedim.Ama ikimiz de doğru olmadığını biliyorduk.İrem telefondan güldü."Gül, sen artık kendine bile itiraf edemiyorsun.""Neyi?""Arda'nın söyleyeceği şeyi merak ettiğini."Sessiz kaldım.Çünkü haklıydı.Öğle arasında bahçede yürürken Arda'yı gördüm.Bu sefer arkadaşlarıyla değildi.Beni bekliyordu.Kalbim biraz hızlandı.Ama bu kez eski korkuyla değil...Merakla."Gül."Yanına gittim."Efendim?""Konuşabilir miyiz?"Başımı salladım.Sakin bir yere geçtik.Arda derin bir nefes aldı.Uzun zamandır düşündüğü o cümleleri söylemeye hazırlanıyordu."Ben bu konuşmayı çok düşündüm.""Çünkü bir zamanlar sen bana cesaret ettin.""Sen zor olanı yaptın.""Ben ise o cesareti anlamadım."Gözlerimi yere indirdim.Çünkü o günü hatırlamıştım.Arda devam etti:"Sen bana hislerini söylediğinde ben sadece ne hissetmediğimi düşündüm.""Ama sonra...""Sen uzaklaşınca fark ettim.""Neyi?"diye sordum.Arda gözlerime baktı."Seni."Bir an sustum.Arda'nın sesi daha da yumuşadı."Senin gülüşünü...""Arkadaşlarınla konuşmanı...""Birine yardım ederkenki hâlini...""Her şeye rağmen iyi kalmaya çalışmanı...""Fark ettim."Gözlerim dolacak gibi oldu.Çünkü bunlar benim hiç beklemediğim sözlerdi.Arda devam etti:"Ben seni sadece bana baktığın için sevmedim.""Sen olduğun için sevdim."Kalbim hızlandı.Ama hemen cevap vermedim.Çünkü bu kez düşünmek istiyordum.Arda bunu anladı."Merak etme.""Bugün senden bir cevap istemiyorum.""Ben sadece bilmeni istedim.""Arda...""Evet?""Teşekkür ederim."dedim.Çünkü belki de ilk defa gerçekten hislerimi anlamıştı.Akşam Beyza'ya anlattım.Beyza'nın gözleri doldu."Sonunda."Gülümsedim."Ne sonunda?""Yıllar gibi gelen şey sonunda değişti."İrem de telefondan:"Ama Gül...""Hı?""Bu sefer acele etme.""Biliyorum."dedim."Bu sefer kendimi unutmayacağım."Arda ise o gece arkadaşına konuşuyordu."Söyledim."Arkadaşı heyecanlandı."Ne dedi?""Hiçbir şey.""Üzüldün mü?"Arda gülümsedi."Hayır.""Çünkü bu sefer onun cevabından önce, onu anlamak istiyorum."Gece günlüğümü açtım.Yazdım:"Bugün Arda ilk defa bana baktığında sadece geçmişi değil, geleceği de gördüm.""Ama hâlâ içimde küçük bir korku var.""Çünkü bir zamanlar çok sevmiştim."Sonra son satıra yazdım:"Sana rağmen sevmiştim...""Şimdi ise kendimi kaybetmeden sevilmeyi öğreniyorum.""Bazı itiraflar bir başlangıçtır, ama asıl önemli olan o başlangıcı nasıl devam ettirdiğindir."