Sana Rağmen

BÖLÜM 5Bekleyiş"Bazen insanı en çok yoran şey beklemek değil, beklediği kişinin bunu hiç bilmemesidir."Lunaparkta onu gördüğüm günün üzerinden haftalar geçmişti.O günden sonra ne zaman dışarı çıksam, gözlerim istemsizce onu arıyordu.Alışveriş merkezinde...Parkta...Caddede...Her kalabalıkta içimden aynı cümle geçiyordu."Acaba burada mıdır?"Sonra kendime kızıyordum.Koskoca şehirde onu aramak ne kadar anlamsızdı.Yine de vazgeçemiyordum.Çünkü kalbim, aklımdan daha inatçıydı.Her sabah telefonumu elime alıyor, Beyza ve İrem'in olduğu gruba günaydın yazıyordum.Ama birkaç mesaj sonra konu yine aynı yere geliyordu.Arda...Sanki isminden kaçmaya çalıştıkça daha çok karşıma çıkıyordu.Bir gün Beyza bana ses kaydı attı."Gül, artık biraz kendini düşün.

Yaz tatilinin tadını çıkar.