Sana Rağmen

BÖLÜM 60Son Bir Konuşma"Bazı hikâyelerin en zor kısmı kavuşmak değil, geçmişte kalan kırgınlıklarla vedalaşabilmektir."Finale yaklaşırken her şey daha sakinleşmişti.Ama içimde hâlâ tamamlanmamış bir şey vardı.Arda'nın söyledikleri...Onun değişimi...Ve benim yıllardır taşıdığım duygular...Hepsi bir yerde birleşiyordu.Ama bir karar vermeden önce geçmişle yüzleşmem gerektiğini biliyordum.Sabah okul bahçesinde Beyza ve İrem ile oturuyorduk.Beyza bana baktı."Bugün farklı görünüyorsun."Gülümsedim."Sanırım bazı şeyleri konuşmam gerekiyor."İrem telefondan:"Arda ile mi?"Başımı salladım."Evet."Öğle arasında Arda'yı gördüm.Yanına gittim."Arda."Beni görünce şaşırdı."Gül?""Konuşabilir miyiz?"Başını salladı.Birlikte okulun daha sakin bir yerine geçtik.Bir süre ikimiz de sustuk.Sonra ben konuştum."Hatırlıyor musun?""Neyi?""İlk sana açıldığım günü."Arda'nın yüzü değişti."Evet.""Ben o gün çok korkmuştum.""Bunu şimdi daha iyi anlıyorum."Başımı salladım."Ben senden mükemmel olmanı istemedim.""Sadece beni dinlemeni istedim."Arda gözlerini yere indirdi."Keşke o zaman anlasaydım.""Keşke seni kırmadan önce değerini bilseydim."Bir süre sustu."Çünkü sen bana en zor şeylerden birini yaptın.""Neyi?""Bana kalbini gösterdin."Gözlerim doldu.Çünkü aradan bunca zaman geçmesine rağmen o günü hâlâ hatırlıyordum.Ama bu kez canım eskisi kadar yanmıyordu.Çünkü artık o acının içinde kaybolmamıştım."Arda.""Evet?""Ben seni gerçekten sevmiştim."Başını kaldırdı."Ama artık eski Gül değilim.""Biliyorum.""Artık sadece sevilmek istemiyorum.""Anlaşılmak istiyorum."Arda başını salladı."Ve ben bunu yapmak istiyorum."Bir süre birbirimize baktık.Eskiden bu anı hayal ederdim.Ama şimdi fark ediyordum.Asıl istediğim onun beni seçmesi değildi.Benim kendimi kaybetmeden seçebilmemdi.Akşam Beyza ve İrem ile konuştum.Beyza gözleri dolu dolu:"Seninle gurur duyuyorum."dedi.İrem de ekledi:"Çünkü artık sevdiğin kişi için değil, kendin için de güçlü duruyorsun."O gece Arda arkadaşına konuştu."Galiba artık anlıyorum.""Neyi?""Gül'ü kaybetmekten değil...""Onu tekrar kırmaktan korkuyorum."Arkadaşı gülümsedi."Çünkü artık gerçekten seviyorsun."Arda sessizce başını salladı.Ben günlüğümü açtım.Son sayfalardan birine yazdım:"Bir zamanlar ona ulaşmak için çok uğraştım.""Şimdi ise sadece gerçeği görmek istiyorum.""Beni sevmesi güzel.""Ama en güzeli, artık kendimi sevmeyi öğrenmiş olmam."Son satıra baktım.Ve yazdım:"Sana rağmen sevmiştim...""Ama artık kendimi kaybetmeden seveceğim.""Bazı hikâyeler bir kalbin kırılmasıyla başlar, ama iki insanın birbirini anlamasıyla tamamlanır."