Sana Rağmen

FİNALLLLLL Sana Rağmen - Son"Bazı hikâyeler kavuşmakla bitmez; asıl hikâye, iki insanın birbirini seçtikten sonra başlar."Aradan birkaç hafta geçmişti.Her şey bir anda değişmemişti.Çünkü bazı yaralar zamanla iyileşirdi.Ama artık aramızda bir fark vardı.Arda artık sadece pişman olan biri değildi.Yanımda olmak isteyen biriydi.Ben de artık onun sevgisini kazanmak için uğraşan kız değildim.Sadece olduğum hâlimle değer gördüğümü hissediyordum.Okulda herkes kendi hayatına devam ediyordu.Ama benim hayatımda küçük değişiklikler vardı.Artık teneffüslerde bahçeye çıktığımda gözlerim onu arıyordu.Ama bu sefer korkuyla değil...Mutlulukla.Bir gün Arda yanıma geldi."Bugün okul çıkışı biraz yürüyelim mi?"Şaşırdım."Olur."Okul çıkışında birlikte yürüdük.Uzun zamandır ilk defa sadece ikimiz vardık.Konuşuyorduk.Gülüyorduk.Bazen de hiçbir şey söylemeden yan yana yürüyorduk.Ve garip olan şuydu...Eskiden hayalini kurduğum şey gerçekleşmişti.Ama artık hayal ettiğimden daha güzeldi.Çünkü artık içinde korku yoktu.Arda bana baktı."Bir şey soracağım.""Ne?""Hiç pişman oldun mu?"Düşündüm."Hayır.""Neden?""Çünkü yaşadığım her şey beni bugünkü Gül yaptı."Arda gülümsedi."Ben de bir şey öğrendim.""Neyi?""Bir insanın sevgisini hafife almamak gerektiğini."Beyza ve İrem bizi gördüklerinde hemen yanımıza geldiler.Beyza gülerek:"Sonunda yüzün eski hâline döndü."İrem de ekledi:"Ama artık daha güçlü."Gülümsedim.Çünkü gerçekten değişmiştim.O akşam günlüğümü açtım.İlk sayfalarda eski Gül'ün yazdıklarını okudum.Ağladığı günleri...Umutsuz hissettiği zamanları...Kendini sorguladığı anları...Sonra son sayfaya geçtim.Kalemimi elime aldım.Yazdım:"Bir zamanlar sana rağmen sevmiştim.""Çünkü kalbim senden vazgeçememişti.""Ama şimdi anlıyorum...""Ben seni severken aslında kendimi bulmayı da öğrendim."Arda ile hikâyemiz mükemmel değildi.Çünkü gerçek hikâyeler mükemmel olmazdı.İçinde kırgınlıklar olurdu.Yanlış anlaşılmalar olurdu.Ama önemli olan...İki insanın sonunda birbirini anlamayı seçmesiydi.Ve ben artık biliyordum.Bazı insanlar hayatına sadece kalbini kırmak için girmezdi.Bazıları sana kendini buldurmak için gelirdi.Arda benim için sadece sevdiğim kişi değildi.O, bana büyümeyi öğreten hikâyeydi."Sana rağmen sevmiştim...""Ama sonunda kendimi kaybetmeden sevebileceğimi öğrendim."SON