KADERİN KIRMIZI İPİ

Adliyede ki işler bir hayli yoğundu. Yine ve yine burada ki davalardan kendi davama vakit ayıramıyordum. Karşı koltukta oturmuş uyuklayan abime baktım. Arada ağzını kocaman açıp esniyor sonra kollarını göğsünde bağlayıp geri uyukluyordu. Kendimi çocuğunu iş yerine getirmiş anne gibi hissetmem onun yüzündendi.

"Abi acıktın mı?"

Kafasını yok anlamında iki yana salladı

"Üşüdün mü?"

"Üşümedim Ceren işine bak"

"Mahkeme var. Gidiyorum hemen geleceğim"

Kapalı gözünü hemen açtı.

"Nereye gidiyorsun"

"Dedim ya mahkemeye"

"Burada mı?"

"Burada. En fazla 10 dakika sürer. Bekle burada ayrılma bir yere tamam mı"

"Bende geleceğim"

Bir kere daha çocuk istememe kararımı onaylıyorum.

"Ne gereği var abi bekle geleceğim hemen"

Kapı tıklatıldı. İçeri giren Aseldi

"Savcım 10 dakika sonra mahkeme başlıyor"

"Geliyorum Asel"

Abime döndüm

"Tamam mı"

Abimin cevap netti

"Ben içeri girebiliyor muyum?"

Kalakaldım.

"Yani- evet girebilirsin"

"İyi bende geleceğim"

Ayaklandığında çoktan hazırdı. Bu adam ciddi ciddi yanımdan ayrılmayı düşünmüyordu. Masamdan dosyaları aldım. Askılıkta ki cübbemi elime aldığımda odadan çıktık. İnsanların bir bıçaklandı hemen kendine koruma tutmuş gibi söylemlerine kulak asmadım. Biz dahil olayın iç yüzünü bilmeden ileri geri konuşuyor dedikodu yapıyorduk. İsteyen istediğini düşünebilir hakkımda atıp tutabilirdi. Abimden utanmıyor aksine arkamda kapı gibi durduğu için gurur duyuyordum. Daha değerli nasıl hissettirilebilirdi ki? 

Mahkemeden içeri girmeden cübbemi giyindiğimde abimin gururlu bakışını gördüm. İki abim de beni cübbe içinde gördüğünde gülümsemesine engel olamıyordu. İçeri girdiğimizde hakim de bizimle birlikte girmiş bulunuyordu. Daha önce görmediğim biriydi. 40 larının başında olsa gerekti. Sert siması affedici bir hakim olmadığının habercisiydi. İkimizde baş selamı verdiğimizde koltuklarımıza oturduk.

"İddianamemde de belirttiğim üzere fail kan davalarını öne sürerek Güllüler ailesinden Duran Güllü ferdini 2 kurşun sıkarak öldürmüş. Tutuklu yargılanmasını talep ediyorum"

Doğuda ki mahkemeler de davalar da birbirinin aynısıydı. Genel olarak hep kan davasından birilerini tutukluyorduk. Bende bunun bıkkınlığı ile konuşmuştum. Burada olmayı ne kadar istemediğimi bir kere daha fark ettim. Aile avukat bile tutmamıştı

"Var mı eklemek istediğin bir şey?"

"Yok hakim bey"