KADERİN KIRMIZI İPİ

"Şunu alıp şuraya koymak bu kadar zor değil"

Gözlerimi araladığımda uzunca bir süre tavana baktım. Mutfaktan sesler geliyordu. Fark ettiğim bir başka detay acayip çaysamıştım. Şuan lıkır lıkır çay içmek istiyorum. Yatakta biraz daha döndüm durdum. Telefonumu aradım ama bu odada değildi. Yatakta Beratın telefonu vardı. O da iş görürdü. Saatin bir buçuk olduğunu görünce hayretle ekrana baktım. Ne kadar çok uyumuştum. Avare avare kalktım yataktan. Mutfağın kapısı örtülmüştü. Açtığımda ben hariç herkesin burada olduğunu gördüm. Kahvaltı masası kurulmuştu ama yenmişti. Şuan Pazar kahvaltısı sonrası sohbet yapılıyor olmalıydı. Bakışlar bana döndü. Berat iğneleyici bir ses tonuyla konuştu

"Uyuyan güzelimiz uyanabildi sonunda. Erken değil mi sence de kumralım"

"Kusura bakma gece boyu sen mışıl mışıl uyurken ben burada süründüm"

"Sonrasında odama el koyduğun için sabah ezanından beri ben burada süründüm"

"Ben mi dedim sürün diye. Eylülün yada abimin yada Çınarın yanına giriverseydin"

"Yalnız ben prensip gereği odada birisi varken uyuyamam. Kanepede hiç uyuyamam"

"Aynı prensibe bende sahip olduğum için nöbetleşe uyuduk bizde"

"Bu böyle olmaz. Bugün gidip evleniyor, bir lojman almaya hak sahibi oluyoruz"

Kafamı salladım

"Olur"

Abim ayaklandı

"Olmaz"

"Yok biz verdik kararı bug-"

Ağzıma tıkılan ekmekle susmak zorunda kaldım

"Uzatma. Kahvaltını yap hadi"

Eylül ayağa kalkmaya meylettiğinde durdurdum

"Otur sen sultanım! Hazırlarım ben şimdi"

Beratta bende sultanım derken yükselmeden edemiyorduk. Sanırsam Eylül'e olan sevgimizin patlamasını yaşıyorduk. Çaydanlığa uzandığımda herkes çayını kafaya dikip bende diye önüme uzatınca güldüm. Milli hareketimiz değil miydi bu? Hepsinin çayını doldururken abim sordu

"Kız"

"Heh"

"Böyle ağırlık falan kaldırınca yaran acımıyor demi"

"Yok ya iyileşti. Acımıyor"

"Emin misin?"

"Cerenim"

Bu iğrenç esprime katıla katıla gülen bir bendim. Bence komikti. Boğazımı temizleyip ciddiyetime geri döndüm. Çayları servis ederken Berat arkasına yaslanıp sordu

"Rize'ye gidiyormuşuz"

Bakışlarım Çınara döndü. Hangi ara söylemişti

"Hayır gitmiyoruz"

Eylül üzüntü ile bir aaa çekti.