KADERİN KIRMIZI İPİ

Kızlardan ayrıldıktan sonra çevresini kontrol ederek boş sokakta yürümeye başladı Işıl. Şuan burada olduğunu kimse bilmemeliydi. Sonuç olarak gizli bir görevdeydi ve eğer bilinirse büyük tepki görecekti. Ne yapabilirdi ki? Nasıl hayır diyebilirdi. Kimse onu yargılayamazdı bir kere. Bunu yapmak zorundaydı. Sarı saçlarını savurdu.

"Yanlış bir şey yapmıyorsun kızım. Devam et."

Sokakta topuklusunun sesi yankılanırken boğazını temizledi. Sokağın başında ki adamı görünce yutkundu. Adam kendisini görünce yaslandığı yerden doğruldu. Orta yerde buluştuklarında karşısında ki adama dik gözlerle baktı

"Seni dinliyorum Hüsamettin Suphi"

"Kızım kaç kere dedim bana Hüseyin Semih de diye"

"Niye? Senin adın Hüsamettin Suphi"

Başını iki yana salladı Hüsamettin Suphi

"Her neyse konu bu değil. Geldin"

Dudak büzdü Işıl

"Yolum buradan geçiyordu diyelim. Yoksa senin gibi bir mikrobu gördüğüm için mutlu değilim. Hüso"

"Sonuç olarak karşılaştık. Gel hadi"

"Pardon? Nereye gelecekmişim"

"Köşeye. Konuşalım"

"Seninle konuşacak bir şeyim yok"

"Işıl buraya konuşmaya geldin. İkimizde biliyoruz"

Göz devirdi ama yürüdü de. Laf sokmak için kaynıyordu adeta. Sevmiyordu Hüsoyu. Sadece içinde kalanları söylemek istiyordu. Eh birde son konuşmayı esirgememişti. Sonuç olarak yaşanmış zamanlar vardı.

5 gün kadar süren bir yaşanmışlık

"Evet seni dinliyorum"

"Birlikte çok fazla vakit geçirdik Işıl"

"5 gün sürdü Hüsamettin Suphi. Bunun 3 günü ayrıydık. Geri kalan 2 günde 1 saat buluştuk"

"Bak sen de kabul et bu kadar kısa sürede çekimimiz çok iyiydi. Birbirimizden hoşlandık"

"Yoo değildi. Ailen bana muska yapmaya çalıştı"

"Ama tutmadı"

"Konu tutması yada tutmaması değil zaten"

"Işıl lütfen. Bana bir 5 gün daha ver"

"İstemiyorum"

"Neden?"

"Ne değişecek Hüsamettin? Değişse de istemiyorum"

Sinirlenmeye başlıyordu Hüsamettin Suphi

"Işıl sinirlendirme beni."