KADERİN KIRMIZI İPİ
41. BAŞKARAKTERLER DE KAYBEDEBİLİR
Polislerden rica ettikten sonra arabamı evin önüne getirtmiştim. Şimdi yan koltuğumda Berat varken arka koltukta Eylül oturuyordu. O da sabah erkenden gelmiş iş için hazırlanmıştı. Adliyeye gidiyorduk
"Mavişim"
"Efendim"
"Şimdi sana bir şey söyleyeceğim ama sakin olacaksın. Kızmayacaksın. Korkmayacaksın. Sonuçta tek parçayım"
"Ne diyorsun Ceren?"
"Dün benim üzerime bomba patlattılar. Ama ben son saniye atladığım için turp gibiyim"
Mavi gözleri yuvalarından fırlayacak gibi olduğunda böyle bir şey beklemediğini anlamıştım. Bir turda ona olanları anlattım. Bir turda o kızdı. Edebimle azarımı yedim. Laf söylemedim çünkü haklı olabilirdi. Eylül'ün şaşırmadığını görünce arkaya döndü
"Sen niye şaşırmadın?"
"Dün ben şok sıramı saldım hayatım"
"Sen de biliyordun ve bana söylemedin mi?"
"Telefondan söyleseydim kendini tutamaz ne diye bağırır Fulya Ablanın kulağına bilgi sızdırırdın. Evde Fulya Gazabına mı uğrasaydık?"
Tekrar bana döndü
"Bazen seni boğmak istiyorum."
"Biliyorum"
"Benden bir şey sakladığında o kafanı ısırmak istiyorum"
"Biliyorum. Bugün yine ısırmak isteyeceksin. Hatta isteyeceksiniz"
Bu sefer ikisi de aynı anda konuştu
"Dahası mı var?"
"Var. Ama Çınar'a söz verdim söyleyemem. Zaten bugün öğrenirsiniz"
"Çınarda mı biliyor?"
Başımı evet diye salladım. Eylül arkadan beni dürttü
"Söyle çabuk söyle"
"Olmaz söz verdim. Sen kesin belli edersin"
"Söz veriyorum belli etmem"
"Valla karam sır saklayamadığını herkes biliyor"
"Sen de söz tutamazsın"
"Konu bu mu?"
Berat dürttü bu sefer
"Yani Çınar bile biliyor biz mi bilmiyoruz? Ah geçmişim vah geçmişim. Biz satılmışız bile Karamım. Nerede o eski günlerimiz?"
Kaşlarımı çattım
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları