S.i.A

Bu gecede uyuyamamıştım gece saat 03.00 de kalktım hava yağmurluydu duş aldım üstümü değiştirdim cilt bakımı yaptım odamdan çıkıp mutfağa gittim Murathan vardı kahve yapıyordu günaydın dedi göz devirip bu saatte mi ayrıca sen niye ayaktasın dedim sana kahve yapıyorum dedi şaşırıp bana mı ve ayrıca sen benim bu saatte uyandığımı nerden biliyosun dedim sonra yüzüme baktı bende düşündüm her zaman saat 03.00 kalkıyodum o 3 aydada öyle olmuştu sonra yüzüne baktım sonunda hatırladın der gibi baktı sonra ben dedim ki sen sapık mısın be terbiyesiz dedim sadece güldü kahve yapmayı bitirdi önüme itti ve dolaptan kuş lokumu çıkarıp önüme koydu ben kuş lokumuna bayılıyordum ama o nerden biliyodu diycektim ki o 3 ayda birlikte onlarca kahve içtiğimizi hatırladım sonra salona geçtik oturduk telefondan çok güzel hareketler açtı Allah kahretsin ki yemek yerken bunu izlemeyi çok sevdiğimi biliyordu onu izleyerek kahvelerimizi içtik saate baktım 06.00 olmuştu odama geçtim üstümü değiştirdim çantamı aldım hastaneye gidecektim kapıda Murathan durdurdu ve dedi ki"İstersen seni ben bırakabilirim hava yağmurlu taksi bulamazsın ben götürebilirim" dedi bende dedim ki "Herşey için teşekkürler ama gerek yok kendim gidebilirim sen benim neler yaşadığımı bilseydin bu yağmuru benim için güneşli bir hava bulurdun" dedim ve evden çıktım şemsiyemi açtım kulaklığımı taktım müzik olarak şu an kolay değildir çalıyordu "Gelir anam gelir desem desem yalandır""Güzel anam canım anam kolay değildir""Kolay kolay kolay kolay kolay değildir""Kolay değil kolay değil kolay değildir" hastaneye vardım odama geçtim 07.00 olmuştu 23.00 kadar çalıştım eve geçtim annemler ve ömer'ler Bursa'ya dönmüştü işlerden dolayı kızlar ve Murathan salona oturmuş bekliyorlardı galiba beni bekliyorlardı ayakkabılarımı çıkardım odama geçtim çantamı çıkardım mutfağa geçtim kendime çay doldurdum salona geçtim masaya yaslandım çayımı içmeye başladım nisa söze girdi "Serra biliyorum bize kızgınsın ama biz onları seni korumak için söyledik Murathan da açıkladı zaten artık yapma ya hepimiz üzgünüz" dedi başımı kaldırdım güldüm ve dedim ki "Ben neler çektim siz biliyo musunuz ben 1 yıl boyunca 365 gibi boyuna uyuyamadım uyusam bile kabuslar görerek uyandım her gece ağladım ben 12 yıldır kabus görüyorum ya siz bana diyosunuz ki yapmak zorunda kaldık ben napıyım sizce 13-14 yıllık arkadaşlarım kardeşlerim annem babam aşık olduğum adam bana dedilerki bağırarak dedim ki seni sevmiyoruz senden tiksiniyorum senden nefret ediyoruz seni evlatlıktan reddediyoruz keşke doğmasaydın zavallı diye bağırdım sonra elimdeki çay bardağı patladı çok sıkmıştım yaklaşacaklardı ki durdurdum ve dedim ki siz ne hissederdiniz amk he söyleyin ben sizi nasıl affedeyim evet bir gün illaki affederim ama o gün bugün değil sakın birdaha bana bu olayı açmaya kalkışmayın üzerim" dedim ve odama geçip kapımı kitledim üstümü değiştirdim cilt bakımı yaptım yarım yamalak elimi sardım saate baktım 01.00 olmuştu uyumaya çalıştım uyuyamadım müzik dinleyerek kitap okudum saat 03.00 oldu odamdan çıktım mutfağa gittim su içtim çubuk kraker aldım salona geçtim Koltukta oturan Murathanı gördüm beni gördü yanıma geldi kolumdan tutup koltuğa oturttu pansuman malzemelerini aldı geldi pansuman yapmaya başladı ve dedi ki "Sana sormadan yapıyorum çünkü sorsam hayır diyceksin" dedi bende dedim ki"Evet hayır diycektim bana zorla bişey yapmaya sakın kalkma" dedim bana bakıp dedi ki"Serra benim Murathan senin tanıdığın Murathan ben değişmedim değişmemde ben sana sormadan yapacağım tek şey pansuman ve sevmek olur serram ben sana aşığım sen benim ilk tek ve son aşkımsım ben senin peşindende koşarım yavrum sen yeterki iste" dedi bende dedim ki"Ben zor şeyler yaşadım Murathan 12 yıl boyunca kimseyi sevmedim aşık olmadım erkeklerden nefret ediyordum ama sana aşık oldum ama yine üzüldüm yine nefret ettim Murathan beni anla benim sizi affetmem zor olacak lütfen anla beni" dedim ağlayarak pansuman bitmişti ellerini yanağıma koydu gözyaşlarımı sildi ağlama serram ağlama yavrum ben senin ağlamana dayanamıyorum nolur ağlama şu dünyada hiç kimse seni anlayamaz ben bile ama herşey geride kaldı güzelim" dedi alnımdan öperek bugünlük ateşkes ilan etsek olur mu dedim masumca gülüp olur güzelim dedi benim odama geçtik kapımı kitledi yatağıma oturdu ben geçip kucağına yattım saçımı sevmeye başladı bende ağlamaya o gün o kadar güzel ve huzurlu uydum ki anlatamam sabah kalktığımda saçım örülüydü istemsizce gülümsedim Murathan yoktu ama bir not vardı "Sadece bu gecelik ateşkes imzalamıştık o yüzden erken kalktım beni dövmemen ve birde kızlar yanlış anlamasın diye seni sevdiğim için saçını ördüm seni çok seviyorum istediğin kadar peşinden koşarım yavrum sen yeter ki iste :) " istemsizce sırıtıp salak dedim üstümü değiştirdim çantamı hazırladım evden çıkacaktım ki Murathanı gördüm günaydın dedi günaydın dedim hala affetmedim haberin olsun dedim emrin olur dedi sırıtıp salak dedim ve hastaneye geçtim nöbetim vardı çok yorucu geçicekti...

Lütfen bu kitapı okuyanlar sevdiklerine söylesin çok mutlu olurum bölümlerin devamı gelicek iyi gecelerrrr 😘😘😘