S.i.A

Sabah 04.00 de kalktım gerçi benim için gece ama mecburi yapacak birşey yok duş aldım cilt bakım yaptım kahvaltı yaptım çantamı hazırladım üstümü değiştirdim hastaneye gittim saat 07.00 olmuştu 12.00 ye kadar aralıksız çalıştım evraklar imzaladım hastalar falan geldi daha sonra kapı çaldı gel dedim Murathan Bey gelmişti içeri girdi dedi ki "Merhaba Serra Hanım eğer beni öldürmiycekseniz pansumana geldim girebilir miyim" dedi bende dedim ki "Gelin Murathan Bey ben işimi yapıyorum işime asla özel hayatımı karıştırmam" dedimondan sonra yatağa geçti pantolununu çıkardı ben eldivenlerimi giydim pansumana yaparken yaranın iyileştiğini gördüm Ondan sonra dedim ki "Murathan Bey yaranız iyileşmiş isterseniz dikişleri çıkaralım" dedim dedi ki"Burada söz sizin son sözü Siz söyleyeceksiniz size bırakıyorum" dedi Ondan sonra ben de dikişleri çıkarmaya koyuldum sonra yanlışıkla yaranın üzerine batırdım iğneyi Murathan Bey sesizce inledi ve kolumu sıktı bende hemen geri çekildim tabi şok oldu dedim ki "Kusura bakmayın yanlışlıkla oldu yaranız açılmadı ve kendime dokunulmasından hoşlanmıyorum sizle alakalı değil" dedim ve yerime oturdum dikişleri çıkarırken bana dikkatle baktığını hissettim dokunduğunda aklıma eski iğrenç bir anı gelmişti ben 13. yaş doğum günümde kaçırıldım tecavüze ve şiddete uğradım ve vuruldum daha sonra beni muayene ettiklerinde kurşunun yumurtalıklarıma zarar verdiğini o yüzden ilerde hamile olmam imkansız denmişti yıkılmıştım 12 yıldır bu lanet şeylerden dolayı kabus görüyordum o günden beri kimseye kendimi dokundurtmadım sonra dünyaya geri döndüm eldivenlerimi çıkardım attım su içtim ondan sonra Murathan Bey dedi ki "Serra Hanım iyi misiniz kötü görünüyosunuz yardıma ihtiyacınız var mı" dedi zorla gülümseyip dedim ki "İyiyim bişey yok aklıma kötü birşey geldi de boşverin önemli değil siz iyisiniz değil mi" dedim ondan sonra o da iyiyim dedi odadan çıktı çıktığı gibi kapıyı kitledim ve ağlamaya başladım yarınlar yokmuşçasına ağladım ondan sonra yüzümü yıkadım gözaltımı kapattım kendime geldim ve dışarı çıktım kantine gittim bir çay ve tost aldım Ayşegül geldi onla beraber soh et yemek yedik çay içtik saat 14.00 olmuştu 20.00'e kadar çalıştım 20.00 hastaneden çıktım eve geldim bilge memleketine gitmişti Ayşegül nöbetteydi eve girdiğim gibi duş aldım cilt bakımı yaptım üstüme değiştirdim yemek yedim saat 23.00 olmuştu uyudum ama yine kabus gördüğüm için kalktım saat 02.00 olmuştu sıcaktan kavruluyordum üstümü çıkardım sütyen ve şortla kaldım salona geçtim klimayı açtım çubuk kraker aldım ve yemeye başladım sonra telefona 1 bildirim sesi geldi baktığımda bilinmeyen numara mesaja girdiğimde "Merhaba Serra Hanım Murathan ben numaranızı hastaneden aldım size sormadan aldım kusura bakmayın belki ihtiyacınız olur diye (bir erkeğe)" yazmış çıldırdım sırf beni gıcık etmek için böyle yapıyodu yazdım ki "Pardon gayet kusura baktım sakın bir daha benden izinsiz benle alakalı birşey yapmayın sormayın sizi gebertirim ayrıca benim asla bir erkeğe ihtiyacım YOK anladınız mı bilmem ama kıt değilseniz anlarsınız diye düşünüyorum ben aslan burcuyum Murathan Bey siz inat olduğunuzu düşünüyosunuz ama yanılıyosunuz şuan şu dünyadaki en İnatçı insanla konuşuyosunuz ben geri adım atmam ayrıca sizi ukala Murathan Bey diye kaydettim ama bu mesajı attıktan sonra sizi engelliycem iyi geceler olmasın😇" diye yazdım sonra engelledim perdeyi kapatıp uyucaktım perdeyi kapatmay gittim dışar baktığımda Murathan Beyi gördüm ve öyle kaldım üstümde kırmızı dantelli sütyen vardı ve Murathan Bey bana bakıyordu ikimizde kaldık sonra ben direk kenara çekildim perdeyi kapattım utançtan yerin dibine girecektim daha sonra bir mesaj geldi "Utanmana gerek yok hiçbir şey görmedim duymadım bilmiyorum ve kusura bakma öyle kaldım iyi geceler tatlı rüyalar"diye yazmış ben bu mesajı görünce daha çok utandım sonra uyumaya çalıştım ama yine kabus görücektim nefret ediyordum eskiden geceyi çok severdim ama 12 yıldır gecelerden nefret ediyorum uyumaya çalışmaya devam ettim ve en sonunda uyudum ama çok değişik bir şekilde o gün kabus görmedim 12 yıldır kabus gören ben o gün kabus görmedim