GECE KANATLARI

Sabahın ilk ışıkları kalın perdelerin arasından içeri süzülürken Lara gözlerini açtı.Bir anlığına nerede olduğunu hatırlayamadı.Sonra önceki gece yaşananlar aklına geldi.Orman.Saldırı.Vampirler.Aras.Ve annesinin geçmişiyle ilgili öğrendiği gerçekler...Lara yatağında doğruldu."Demek hepsi gerçekti..."Kapının dışından hafif bir ses geldi."Lara?"Aras'ın sesiydi."Uyanıksan aşağı gelmelisin."Lara hızla hazırlanıp aşağı indi.Aras büyük pencerenin önünde durmuş dışarıyı izliyordu.Bugün her zamankinden daha ciddi görünüyordu."Bir sorun mu var?"Aras başını salladı."Varek hareket etmeye başladı.""Nereden biliyorsun?""Biliyorum."Lara onun bu kısa cevaplarından artık yavaş yavaş alışmaya başlamıştı."Peki şimdi ne olacak?"Aras ona döndü."Seni Gece Şehri'ne götüreceğim.""Gece Şehri?""Vampirlerin gizli başkenti."Lara'nın gözleri büyüdü."Gerçekten bir vampir şehri mi var?"Aras hafifçe gülümsedi."Bir tane değil.""Kaç tane var?""Bu sorunun cevabı seni biraz korkutabilir."Lara kollarını bağladı."Sanırım artık kolay kolay korkmayacağım."Aras kısa bir süre ona baktı."Bu konuda emin olma."Bir saat sonra yola çıktılar.Dağların arasından geçiyor, eski yolları takip ediyorlardı.Güneş yavaş yavaş yükselirken Aras huzursuz görünüyordu.Lara bunu fark etti."Güneş seni etkiliyor mu?""Eski hikâyelerde anlatıldığı kadar değil.""Yani güneşte parlamıyorsun?"Aras kaşını kaldırdı."Parlamak mı?""Boş ver."Aras ilk kez hafifçe güldü.Lara bunu görünce şaşırdı."Bence sen normalde göründüğünden daha eğlencelisin.""Bunu duymamış olayım."Saatler sonra büyük bir uçurumun kenarına geldiler.Lara etrafına baktı."Burada hiçbir şey yok."Aras cebinden küçük gümüş bir anahtar çıkardı.Havada görünmeyen bir kapıya dokundu.Bir anda önlerinde mavi ışıklardan oluşan devasa bir geçit açıldı.Lara nefesini tuttu.Geçidin diğer tarafında dev kuleler yükseliyordu.Gökyüzü mor ve lacivert tonlarındaydı.Havada uçan yaratıklar vardı.Sokaklar ışıklarla doluydu.Ve her yerde vampirler yürüyordu."Bu..."Aras ona baktı."Gece Şehri."Lara büyülenmiş gibi etrafına bakıyordu."İnanamıyorum."Tam o sırada birkaç kişi onlara doğru yaklaştı.Öndeki kız uzun siyah saçlıydı."Aras!"Aras başını hafifçe eğdi."Nehir."Nehir'in bakışları hemen Lara'ya kaydı."Demek insan kız bu."Lara kaşlarını kaldırdı."İnsan kızın bir adı var."Nehir kısa bir süre sustu.Sonra gülümsedi."Tamam, seni sevdim."Aras derin bir nefes verdi."Nehir, bu Lara.""Bunu tahmin etmiştim."Yanındaki sarışın çocuk ise elini kaldırdı."Ben Deniz."Diğer çocuk gülümsedi."Ben de Kaan."Lara şaşkınlıkla onlara baktı."Siz de vampir misiniz?"Deniz sırıttı."Bu şehirde insan bulmak biraz zor."Akşam olduğunda Aras Lara'yı şehrin en yüksek kulesine çıkardı.Aşağıda binlerce ışık parlıyordu.Rüzgâr saçlarını savuruyordu.Lara manzaraya hayran kaldı."Burası çok güzel."Aras sessizce ona baktı."Evet."Lara ona döndü."Ne?""Hiçbir şey.""Kesinlikle bir şey."Aras gözlerini kaçırdı."Sadece..."Durdu."Uzun zamandır kimseye güvenmemiştim."Lara birkaç saniye sustu."Ben de."İkisi de şehrin ışıklarına baktılar.O sırada uzaklarda gökyüzüne doğru siyah bir duman yükseldi.Aras'ın yüzündeki ifade anında değişti."Bu mümkün değil."Lara endişeyle ona baktı."Ne oldu?"Aras ayağa kalktı."Varek saldırıya başladı."Şehrin merkezinden çan sesleri yükselmeye başladı.Bir savaş alarmı...Ve Gece Şehri'nin üzerinde ilk kez korku dolaşıyordu.Devam edecek...