GECE KANATLARI

Gece Şehri'nin üzerinde çan sesleri yankılanıyordu.Bir kez...İki kez...Üç kez...Şehrin sokaklarında yürüyen vampirler bir anda durdu.Bazıları gökyüzüne baktı, bazıları ise evlerine doğru koşmaya başladı.Lara şaşkınlıkla etrafına bakıyordu."Ne oluyor?"Aras'ın bakışları şehrin merkezine kilitlenmişti."Savaş alarmı."Nehir hızla kuleye çıktı."Doğu kapısında gölgeler görüldü."Deniz'in yüzü ciddileşti."Bu kadar erken saldırmaları normal değil."Aras kılıcını sırtına yerleştirdi."Varek bizi korkutmak istiyor."Lara ona döndü."Biz derken?"Aras gözlerini ona çevirdi."Özellikle seni."Bir süre sonra şehir meydanına ulaştılar.Gökyüzünde devasa kırmızı bir ay yükseliyordu.Lara nefesini tuttu.Ay gerçekten kırmızıydı."Bu mümkün değil..."Nehir sessizce konuştu."Kanlı Ay.""Bu ne anlama geliyor?"Aras cevap verdi."Eski inanışa göre Kanlı Ay ortaya çıktığında büyük bir savaş başlar."Lara istemsizce kolyesine dokundu.Taş yeniden ısınmaya başlamıştı.Tam o anda...Gökyüzü karardı.Siyah bulutların arasından onlarca yaratık ortaya çıktı.Bazılarının yarasa kanatları vardı.Bazıları ise tamamen gölgeden oluşuyordu.Şehirde çığlıklar yükselmeye başladı."Geliyorlar!"Aras Lara'nın önüne geçti."Nehir, Deniz!

Sivilleri güvenli bölgeye götürün!""Peki ya sen?"Aras gözlerini yaratıklara çevirdi."Ben onları durduracağım."İlk yaratık yere indiği anda Aras hareket etti.Kılıcı geceyi ikiye ayıran bir ışık gibi parladı.Yaratık geri savruldu.Ardından ikinci saldırı geldi.Sonra üçüncü...Lara sadece gölgelerin hareket ettiğini görebiliyordu.Aras insanüstü bir hızla savaşıyordu.Ama düşmanlar bitmiyordu.Bir yaratık Lara'nın arkasında belirdi.Lara dönmeye fırsat bulamadan saldırı geldi.Tam o sırada kolyesi parladı.Kırmızı ışık bütün meydanı doldurdu.Yaratık çığlık atarak kül oldu.Meydandaki herkes durmuştu.Bütün gözler Lara'ya çevrilmişti.Deniz şaşkınlıkla konuştu."Bu güç..."Nehir cümleyi tamamladı."Kehanet doğruymuş."Gökyüzünden soğuk bir ses duyuldu."Lara..."Şehrin üzerinde siyah bir sis oluştu.Sis yavaş yavaş insan şekline büründü.Varek.Bütün meydan sessizliğe gömüldü.Varek'in gözleri doğrudan Lara'ya bakıyordu."Sonunda seni buldum."Aras kılıcını kaldırdı."Ona yaklaşmayacaksın."Varek hafifçe gülümsedi."Yine koruyucu rolü mü?"Aras cevap vermedi.Varek'in bakışları Lara'ya döndü."Gerçeği bilmiyor, değil mi?"Lara'nın kalbi hızlandı."Neyi?"Varek yavaşça gülümsedi."Sen sıradan bir insan değilsin."Aras sertçe bağırdı."Sus!"Ama artık çok geçti.Varek konuşmaya devam etti."Senin annen sadece bir koruyucu değildi."Lara'nın nefesi kesildi."Ne demek istiyorsun?"Varek'in gözleri parladı."Sen iki dünyanın çocuğusun."Meydan sessizliğe gömüldü.Lara başını Aras'a çevirdi."Bu doğru mu?"Aras birkaç saniye sustu.Bu sessizlik cevaptan daha güçlüydü.Lara geri çekildi."Sen bunu biliyordun."Aras başını eğdi."Evet.""Neden söylemedin?""Seni korumaya çalışıyordum."Lara'nın sesi titredi."Benden gerçeği saklayarak mı?"Varek'in sesi yeniden yükseldi."İnsanlar seni kabul etmeyecek."Sonra Gece Şehri'ni işaret etti."Vampirler de."Aras öne çıktı."Ben kabul ediyorum."Lara ona baktı.Aras'ın gözlerinde ilk kez korku değil...Kararlılık vardı."Kim olduğun umurumda değil."Lara'nın kalbi hızlandı."Aras..."Tam o anda gökyüzü yeniden sarsıldı.Bu kez çok daha büyük bir gölge ortaya çıktı.Şehrin üzerini kaplayan devasa kanatları vardı.Deniz korkuyla fısıldadı:"İmkânsız..."Nehir geri çekildi."Varek Ejderha Muhafızı'nı uyandırmış."Lara şaşkınlıkla gökyüzüne baktı."Ejderha mı?"Aras kılıcını sıktı."Evet."Ejderha gözlerini açtı.Ve doğrudan Lara'ya baktı.Devam edecek...