GECE KANATLARI

Malikanenin içindeki sessizlik ağırdı.Lara, Nehir'in sözlerini hâlâ sindiremiyordu."Yargılanacağım..."Aras pelerinini omzuna aldı."Ben yanındayım."Lara ona baktı."Ya beni suçlu bulurlarsa?"Aras'ın cevabı gecikmedi."O zaman sana ulaşmak isteyen herkes önce beni geçmek zorunda kalır."Lara'nın yüzünde hafif bir tebessüm oluştu.Bir saat sonra Gece Şehri'nin merkezindeki Kan Sarayı'na ulaştılar.Dev siyah sütunlar gökyüzüne uzanıyor, kırmızı kristaller salonu loş bir ışıkla aydınlatıyordu.Salonun en sonunda yarım ay şeklinde dizilmiş on iki taş taht vardı.Her tahtta bir Konsey Üyesi oturuyordu.Tam ortadaki tahtta ise beyaz saçlı, keskin bakışlı bir kadın oturuyordu.Kraliçe Selene.Aras diz çöktü."Majesteleri."Lara da onu takip etti.Selene dikkatle Lara'yı süzdü."Demek kehanetteki kız sensin."Lara sessizce başını eğdi."Evet."Kraliçe ayağa kalktı."Yüzyıllardır bu günü bekliyorduk."Salondaki yaşlı konsey üyelerinden biri bastonuna dayanarak ayağa kalktı."Bu kız yaşarsa savaş başlayacak."Başka biri söz aldı."Onu şimdi öldürmeliyiz."Lara'nın kalbi sıkıştı.Aras öne çıktı."Hayır."Konsey üyeleri ona döndü.Aras'ın sesi sakindi ama kararlıydı."Lara hiçbir suç işlemedi."Yaşlı vampir sertçe cevap verdi."Suç işlemesine gerek yok.""Kehanet yeterli."Aras yumruğunu sıktı."İnsanları kehanetlere göre yargılayamazsınız."Tam o sırada salondaki bütün mumlar söndü.Soğuk bir rüzgâr esti.Kapılar kendiliğinden açıldı.Gölgelerin arasından siyah cüppeli yaşlı bir adam yürüyerek içeri girdi.Herkes ayağa kalktı.Kraliçe bile."Baş Kâhin..."Yaşlı adam ağır adımlarla Lara'nın önüne geldi.Elini kolyenin üzerine koydu.Gözlerini kapattı.Salon sessizdi.Birkaç saniye sonra aniden geri çekildi.Yüzü bembeyaz olmuştu."İmkânsız..."Kraliçe ayağa kalktı."Ne gördün?"Baş Kâhin titreyen sesiyle konuştu."Yeni kehanet başladı."Salondakiler birbirine baktı.Kâhin devam etti."Kız sadece felaket getirmeyecek...""Felaketi durdurabilecek tek kişi de o."Salonda fısıldaşmalar başladı.Kraliçe düşünceli bir ifadeyle Lara'ya baktı.Tam kararını açıklayacakken...Sarayı sarsan büyük bir patlama duyuldu.Taş duvarlar çatladı.Pencereler kırıldı.Nehir bağırdı."Düşman!"Dışarıdan çığlıklar yükseliyordu.Bir muhafız koşarak içeri girdi."Majesteleri!""Nefesini toparla."Muhafız diz çöktü."Varek...

Saray kapılarını geçti!"Aras bir an bile beklemedi.Kılıcını çekti."Lara, arkamda kal."Lara başını salladı.Ama bu kez korkmuyordu.Artık kaçmak istemiyordu.Kolyeye dokundu."Bu savaş benim yüzümden başladıysa..."Gözleri kararlılıkla parladı."...bitmesine de yardım edeceğim."Tam o anda sarayın dev kapıları büyük bir gürültüyle parçalandı.Yoğun siyah dumanın içinden Varek yürüyerek salona girdi.Yüzünde sakin ama ürkütücü bir gülümseme vardı."Lara..."Bakışları doğrudan ona kilitlendi."Artık saklanacak yerin kalmadı."Devam edecek...